Алфиз (испанча: [алˈфиθ], Андалусий араб тилидан الحِيْز алḥíз, стандарт арабчадан الحَيِّز алḥáййиз, яъни „идиш“[1]) – меъморий безак, қолипдан иборат бўлиб, одатда тўртбурчак паннодан иборат. У аркнинг ташқи томонини ўраб туради. Бу этрусклар даврига оид меъморий безак бўлиб, вестгот, астурия, марв, мозараб, мудежар ва изабеллин готика меъморчилигида ҳам қўлланади.

Алфиз турлари.

Алфиз безаги ислом испан санъати ва мозараб санъатида тез-тез учрайди (одатда от тақаси кўринишида). Расмда кўрсатилганидек, алфизнинг иккита варианти мавжуд:

  1. Алфиз импостдан бошланади.
  2. Алфиз полдан бошланади.

Арк ва алфиз орасидаги бўшлиқ энжута ёки аррабá деб аталади ва у одатда ҳашамдор тарзда безатилган бўлади (расмда темир-кулранг). Ҳар бир эгри учбурчак албанега (сандрел) деб аталади.

Манбалар

  1. ↑ Алфиз: „ДРАЭ. Диccионарио де ла Ленгуа Эспаñола. Вигéсима сегунда эдиcиóн“, Эспаса Cалпе, С.А, 2003