Али ибн Абдулазим ал-Ҳукмободий, ат-Табризий, ал-Хиёбоний — муаррих, адиб ва олим бўлган. У Ҳукмободдаги Табриз маҳалласида милодий 1865-йилда (1282-ҳижрий йилнинг 28-шаввол) туғилган. Грамматика, морфология, балоғат, мантиқ, риёзиёт илмларига оид кўп китоблар мутолаа қилиб, хатибликни ўрганган. Эроннинг машҳур воизларидан бирига айланган. Милодий 1946-йил (ҳижрий 1366-йил)

Али ат-Табризий
Шахсий маълумотлар
Таваллуди милодий 1865-йил (ҳижрий 1282-йил)
Вафоти милодий 1946-йил (ҳижрий 1366-йил)
Дини Ислом

Асарлари

  • „Вақоиъу-л-айём“ („Кундалик воқеалар“, кўп жилдли),
  • „Мунтахабу-л-мақосид“ („Мақосид“ китобининг қисқартмаси"),
  • „Мунтахаб“ (Худди „Кашкул“ сингари фароиз ва бошқа кўпгина мавзуларни қамраб олган 9 жилдли танланма),
  • „Қошиъу-л-айём“ („Кунларни ойдинлаштирувчи“ китоб),
  • „Туҳфату-л-аҳиббо фи қасидати саййиди-ш-шуъаро“ ("Шоирлар хожаси, яъни Ҳаримийнинг „Қасида“си ҳақида суюклилар туҳфаси")[1].

Манбалар

  1. ↑ З. Мунавваров ва бошқалар. Ренессанс олимлари қомуси (ўзбекча, инглизча ва арабча), 2021-йил — 40-бет. ИСБН 978-9943-7557-7-2.