Alula Pankhurst
Алула Панкҳурст (1962-йилда туғилган) – британиялик олим ва ижтимоий ривожланиш бўйича маслаҳатчи бўлиб, асосий йўналиши Эфиопия бўйича тадқиқотлардир. У кўп йиллар давомида Эфиопияда турли лавозимларда ишлаб келган. Жумладан, тадқиқотчи олим Аддис-Абеба университетида антропология кафедраси доценти ва Ёунг Ливес бўйича мамлакат директори бўлган[1].
Карераси
Панкҳурст Оксфорд университетини тамомлаган ва Манчестер университетида ижтимоий антропология бўйича магистр (1986) Ҳамда ПҳД (1989) даражаларига эга[2]. У Эфиопия билан мустаҳкам алоқалар ўрнатган; Панкҳурстнинг бувиси Силвия Панкҳурст Иккинчи жаҳон уруши пайтида Эфиопия чемпиони бўлган ҳамда унинг отаси Ричард Панкҳурст ўнлаб йиллар давомида Эфиопияда яшаб у ерда ишлаб келган[3]. Панкҳурстнинг биринчи исми Эфиопиянинг машҳур раҳбари Рас Алула шарафига қўйилган. Панкҳурст Жаҳон банки, ИришАид, Шарқий ва Жанубий Африкадаги Ижтимоий фанлар тадқиқотлари ташкилоти ҳамда Африка учун Халқаро чорвачилик маркази каби турли гуруҳлар номидан ҳар хил тадқиқотлар ва лойиҳаларни бошқарган.
Нашрлари
Панкҳурст бир қатор академик ва профессионал китоблар ва мақолаларини нашр этган. Мавзулар асосан анъанавий тинчлик ўрнатиш ҳамда ярашув, ички миграция ҳамда кўчириш масалалари, қашшоқлик, ОИТС ва дафн маросимлари уюшмалари, табиий ресурслардан самарали фойдаланиш тўғрисида бўлган. Периферик Пеопле да у Эфиопиядаги маргинал одамлар баъзан „ҳақиқий одамлар эмас“ деб ҳисобланишини айтган[4]. Фуга гуруҳи шулардан бири сифатида аниқланган ва аъзоларга ўз жамиятини ижтимоий ва сиёсий бошқаришда иштирок этишга рухсат берилмаган[5].
Қисман ҳаёти
- Гирке, Феликс ва Алула Панкҳурст. 2011-йил. Тинчликни уйғотиш ва мунозарали уйғунлик: Жанубий Эфиопияда трансмаданий риторикага мисол, C. Меер ва Ф. Гирке муҳаррирларида. Маданиятнинг риторик пайдо бўлиши . Ню-Ёрк, Оксфорд: Бергҳаҳн китоби.
- Панкҳурст, Алула. 1999-йил. Африкадаги „каста“: жануби-ғарбий Эфиопиядан олинган далиллар қайта кўриб чиқилди. Африка 69: 485–509.
- Панкҳурст, Алула. 2008-йил. Эфиопия шаҳарларида иддир дафн бирлашмаларининг пайдо бўлиши, эволюцияси ва ўзгариши. Эфиопия тадқиқотлари журнали 41(1-2): 143–186.
- Панкҳурст, Алула. 2006-йил. Арборедаги тинчлик маросими, пп. 247–68, Иво Стреcкер ва Жан Лйдал эд. Юзнинг хавф-хатарлари: Эфиопия жанубидаги маданий алоқа, ҳурмат ва ўзини ўзи ҳурмат қилиш ҳақидаги иншолар. Мюнстер: Литт Верлаг.
- Панкҳурст, Алула. 2004-йил. Ижтимоий четланиш ва маданий маргиналланиш: А. Боҳнет ва М. Хохер нашрларида Эфиопиядаги ҳунармандлар ва овчиларнинг озчиликлари. Ривожланиш жараёнида озчиликларнинг роли . Франкфурт: Питер Ланг, п. 85–128.
- Панкҳурст, Алула. 2003-йил. Йигирманчи асрнинг иккинчи ярмидаги Эфиопия жамиятлари ва маданиятлари бўйича тадқиқотлар. Эфиопия тадқиқотлари журнали 35: 1-60.
Манбалар
- ↑ „Алула Панкҳурст — Ёунг Ливес“. 2010-йил 19-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 6-март.
- ↑ „Алула Панкҳурст“ (эн-УС). Мокоро. 2020-йил 23-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 2-ноябр.
- ↑ „Фифтй еарс синcе тҳе деатҳ оф Сйлвиа Панкҳурст, Этҳиопианс пай трибуте“ (2010-йил 17-октябр). Қаралди: 2018-йил 4-апрел.
- ↑ Фреэман, Дена. Перипҳерал Пеопле: Тҳе Эхcлудед Миноритиэс оф Этҳиопиа (эн). Ҳурст, 2003. ИСБН 978-1-85065-656-2.
- ↑ Йимер, Нигусу (2020). "Тҳе Соcиал Чалленгес оф Поттерс анд Таннерс Амонг тҳе Ем Пеопле, Соутҳwест Этҳиопиа". СМАРТ Жоурнал 6 (32): 919–926. ҳттп://www.смартофжоурнал.cом/Макалелер/252807398_14_6.32_ИД533_Йимер_919-926.пдф.
Ҳаволалар
- Панкҳурстнинг CВ[сайт ишламайди]
- қ ишлоқлардан ОИТСга қарши кураш бўйича қоғоз