Амикасин – аминогликозидлар гуруҳига кирувчи ярим синтетик бактерицид антибиотик. ИИИ авлод аминогликозид ҳисобланади.

Фармакологик таъсири

Кенг спектрли антибиотик, бактерицид таъсир кўрсатади. Рибосомаларнинг 30С суббирлиги билан боғланиб, транспорт ва матрицали РНК комплексининг шаклланишига тўсқинлик қилади, оқсил синтезини блоклайди, шунингдек, бактерияларнинг ситоплазматик мембраналарини йўқ қилади. Аэроб грам-манфий микроорганизмларга нисбатан юқори фаол: Псеудомонас аэругиноса, Эсчеричиа cоли, Клебсиэлла спп., Серратиа спп., Провиденcиа спп., Энтеробаcтер спп., Салмонелла спп., Шигелла спп., баъзи грам-мусбат микроорганизмлар: Стапҳйлоcоccус спп. (шу жумладан пенициллин ва баъзи сефалоспоринларга чидамли). Мйcобаcтериум туберcулосис ва баъзи атипик микобактерияларга қарши фаол; Стрептомицин, изониазид, ПАСК ва бошқа силга қарши дориларга (виомицин ва капреомициндан ташқари) чидамли туберкулёз микобактерияларига бактериостатик таъсир кўрсатади. Препарат Стрептоcоccус спп.га нисбатан ўртача фаолдир. Бензилпенициллин билан бир вақтда қўлланганда Энтероcоccус фаэcалис штаммларига қарши синергизм намоён бўлади. Амикацин бошқа аминогликозидларни фаолсизлантирадиган ферментлар таъсирида фаоллигини йўқотмайди ва тобрамицин, гентамицин ва нетилмицинга чидамли Псеудомонас аэругиноса штаммларига нисбатан фаол бўлиб қолиши мумкин. Амикацин анаэроб микроорганизмларга нисбатан фаол эмас.

Фармакокинетикаси

Сўрилиши

М/о юборилгандан сўнг у тез ва тўлиқ сўрилади. Препаратни 7,5 мг/кг дозада томир ичига юбориш билан қон плазмасидаги Cмах – 21 мкг/мл, 30 дақиқа давомида 7,5 мг/кг дозада томир ичига юборилгандан кейин – 38 мкг/мл. Мушак ичига юборилгандан кейин Cмах га эришиш вақти тахминан 1,5 соатни ташкил қилади.

Тарқалиши

Плазма оқсиллари билан боғланиши 4-11%. Ҳужайрадан ташқари суюқликда яхши тақсимланади (абсесс, плеврал экссудат, асситик, перикардиал, синовиал, лимфа ва қорин бўшлиғи суюқлигида); сийдикда топилган юқори консентрацияларда; паст даражада – сафрода, она сутида, кўзнинг сувли намланишида, бронхиал секрецияларда, балғам ва орқа мия суюқлигида. У тананинг барча тўқималарига яхши кириб боради, у ерда ҳужайра ичида тўпланади; яхши қон таъминоти бўлган органларда юқори консентрациялар қайд этилади: ўпка, жигар, миокард, талоқ ва айниқса буйракларда, у ерда кортикал моддада тўпланади; паст консентрациялар мушак, ёг 'тўқималари ва суякларда топилади. Катталардаги ўртача терапевтик дозаларда (нормал) амикацин ГЕБга кирмайди, мия пардалари яллиғланганда ўтказувчанлик бироз ошади. Янги туғилган чақалоқларда ОМСда катталарга қараганда юқори консентрацияга эришилади. Амикасин плацента тўсиғини кесиб ўтади ва ҳомила қонида ва амниотик суюқликда мавжуд бўлади. Вд катталарда – 0,26 л/кг, болаларда – 0,2-0,4 л/кг, янги туғилган чақалоқларда 1 ҳафтадан кам ва вазни 1,5 кг дан кам – 0,68 л/кг гача, ёши 1 ҳафтадан кичик ва вазни 1,5 дан ортиқ. кг – 0,58 л / кг гача, кистоз фиброз билан оғриган беморларда – 0,3-0,39 л/кг. Вена ичига ёки мушак ичига юбориш билан ўртача терапевтик концентрация 10-12 соат давомида сақланади.

Метаболизм

Метаболизмга учрамайди.

Организмдан чиқариб юборилиши

Терминал (б) фазада Т1/2 катталарда – 2-4 соат, янги туғилган чақалоқларда – 5-8 соат, каттароқ болаларда – 2,5-4 соат. Т1/2 нинг якуний қиймати 100 соатдан ортиқ (ҳужайра ичидаги деполардан озод қилиш). Буйраклар орқали гломеруляр филтрация (65-94%), асосан ўзгармаган ҳолда чиқарилади. Буйрак клиренси – 79-100 мл / мин.

Махсус клиник вазиятларда фармакокинетикаси

Катталардаги буйрак функсияси бузилган тақдирда, Т1 / 2 бузилиш даражасига қараб ўзгаради – 100 соатгача, кистоз фиброзили беморларда – 1-2 соат. Куйиш ва гипертермия билан оғриган беморларда клиренснинг ошиши туфайли Т1/2 ўртача қийматдан қисқароқ бўлиши мумкин. Гемодиализ пайтида (4-6 соатда 50%) чиқарилади, перитонеал диализ кам самарали (48-72 соатда 25%).

Қўллашга кўрсатмалар

Грам-манфий микроорганизмлар (шу жумладан гентамицин, сизомисин ва канамицинга чидамли) ёки грамм-мусбат ва граммусбат микроорганизмлар ассоциацияси келтириб чиқарадиган юқумли ва яллиғланиш касалликлари:

  • пастки нафас йўлларининг инфексиялари (бронхит, пневмония, плеврал эмпиема, ўпка абсесси);
  • сепсис;
  • септик эндокардит;
  • МНС инфекциялари (шу жумладан менингит);
  • қорин бўшлиғи инфексиялари (шу жумладан перитонит);
  • сийдик йўлларининг инфексиялари (пиелонефрит, систит, уретрит, простатит, гонорея);
  • тери ва юмшоқ тўқималарнинг йирингли инфексиялари (шу жумладан, инфексияланган куйишлар, инфексияланган яралар ва турли хил келиб чиқадиган яралар);
  • ўт йўллари инфекциялари;
  • суяк ва бўғимларнинг инфексиялари (шу жумладан остеомиелит);
  • яра инфексияси;
  • операциядан кейинги инфексиялар;
  • отит;
  • сил касаллиги (иккинчи қаторнинг заҳиравий препарати) – бошқа заҳирадаги дорилар билан биргаликда.

Дозалаш режими

М/о, в/и (2 дақиқа давомида тизиллатиб ёки томчилаб) ҳар 8 соатда 5 мг/кг ёки ҳар 12 соатда 7,5 мг/кг. Сийдик чиқариш йўлларининг бактериал инфексиялари билан (асоратланмаган) – ҳар 12 соатда 250 мг; гемодиализ сеансидан сўнг қўшимча 3-5 мг/кг дозани буюриш мумкин. Катталар учун максимал доза кунига 15 мг/кг гача, лекин 10 кун давомида кунига 1,5 г дан ошмаслиги керак. В/и юбориб даволаш муддати – 3-7 кун, м/и – 7-10 кун. Эрта туғилган чақалоқлар учун бошланғич доза 10 мг/кг, кейин ҳар 18-24 соатда 7,5 мг/кг; янги туғилган чақалоқлар, бошланғич дозаси 10 мг/кг, кейин 7-10 кун давомида ҳар 12 соатда 7,5 мг/кг. Буйрак етишмовчилиги бўлган беморлар дозалаш режимини тузатишни талаб қилади. Куйиш билан оғриган беморларда Т1/2 (1-1,5 соат) қисқарганлиги сабабли ҳар 4-6 соатда 5-7,5 мг/кг дозани талаб қилиши мумкин. Вена ичига юбориш учун худди шу эритмалар мушак ичига юбориш учун, уларни 200 мл 5% декстроз эритмаси ёки 0,9% натрий хлорид эритмаси билан суюлтирилгандан кейин қўлланади. Вена ичига юбориш учун эритмадаги амикацин концентрацияси 5 мг/мл дан ошмаслиги керак.

Ножўя таъсирлари

Овқат ҳазм қилиш тизимидан: кўнгил айниши, қусиш, жигар фаолиятининг бузилиши (жигар трансаминазаларининг фаоллиги ошиши, гипербилирубинемия).

Гемопоэтик тизимдан: анемия, лейкопения, гранулоцитопения, тромбоцитопения.

Марказий асаб тизими ва периферик асаб тизими томонидан: бош оғриғи, уйқучанлик, нейротоксик таъсир (мушакларнинг сиқилиши, уйқучанлик, покаливания, эпилептик тутқаноқлар), нерв-мушакларнинг ўтказувчанлиги бузилиши (нафас олишни тўхтатиш).

Сезги аъзоларидан: ототоксиклик (эшитиш қобилиятининг йўқолиши, вестибуляр ва лабиринтнинг бузилиши, қайтмас карлик), вестибуляр аппаратларга токсик таъсир (ҳаракатларнинг координацияси, бош айланиши, кўнгил айниши, қусиш).

Манбалар