Анаконда (Эунеcтес муринус), шунингдек, йирик анаконда, яшил анаконда, оддий анаконда ёки оддий сув бўғма илони сифатида ҳам танилган, Жанубий Америка ва Кариб денгизидаги Тринидад оролида яшовчи бўғма илон туридир. Дунёдаги энг катта, энг оғир ва иккинчи энг узун (тўрли питондан кейин) илондир. Ҳозирда ҳеч қандай кенжа тур тан олинмаган. Барча бўғма илонлар каби, заҳар ишлаб чиқармайди.

Анаконда
Қазилма даври: Сўнгги плейцосен-ҳ. в.[1]
Биологик классификация
Уруғ: Эунеcтес
Тур: муринус
Eunectes murinus ning tarqalishi
Эунеcтес муринус нинг тарқалиши
Синонимлари
  • [Боа] мурина Линнаэус, 1758
  • [Боа] Сcйтале Линнаэус, 1758
  • Боа гигас Латреилле, 1802
  • Боа анаcондо Даудин, 1803
  • Боа ақуатиcа Wиэд-Неуwиэд, 1824
  • Эунеcтес муринус – Wаглер, 1830
  • Эунеcтес мурина – Грай, 1831
  • Эунеcтес муринус – Боуленгер, 1893
  • Эунеcтес сcйтале – Стулл, 1935
  • [Эунеcтес муринус] муринус
    – Дунн & Cонант, 1936
  • Эунеcтес барбоури
    Дунн & Cонант, 1936
  • Эунеcтес муринус муринус
    – Дунн, 1944

„Анаконда“ атамаси кўпинча ушбу турга нисбатан қўлланади, аммо бу атама анакондалар жинсининг бошқа вакилларига ҳам тегишлидир. Сўнгги плейстоцен даврига оид Грута-ду-Урсо ҳудудида илон қолдиқлари топилган.

Адабиётлар

  • Дирксен, Лутз; Бöҳме, Wолфганг (31 Деcембер 1998). „Студиэн ан Анакондас 2: Зум тахономисчен Статус вон Эунеcтес муринус гигас (Латреилле, 1801) (Серпентес: Боидаэ), мит неуэн Эргебниссен зур Гаттунг Эунеcтес Wаглер, 1830“. Саламандра (немисча). 34-жилд, № 4. 359–374-бет. 2019-08-05да асл нусхадан архивланди. Қаралди: 2024-01-24.
  • Дирксен, Лутз. Анакондас. Монограпҳисче Ревисион дер Гаттунг Эунеcтес (Wаглер, 1830) (де). Мüнстер: Натур унд Тиэр-Верлаг, 2002. ИСБН 3-931587-43-6. 
  • Ривас, Жесúс; Муñоз, Марíа C.; Тҳорбжарнарсон, Жоҳн Б.; Бургҳардт, Гордон М.; Ҳолмстром, Wиллиам „Натурал Ҳисторй оф тҳе греэн анаcонда (Эунеcтес муринус) ин тҳе Венезуэлан лланос“, . Биологй оф тҳе Боас анд Пйтҳонс. Эагле Моунтаин, Утаҳ: Эагле Моунтаин Публишинг, 2007 — 129–138-бет. ИСБН 978-0972015431. Қаралди: 2012-йил 30-июл (2011-йил 18-июлда асл нусхадан архивланган).  (Wайбаcк Мачине сайтида 2011-07-18 санасида архивланган)

Манбалар

  1. ↑ Ҳсиоу, Анниэ; Wинcк, Гиселе; Счуберт, Блаине; дос Сантос Авилла, Леонардо (2013-06-01). „Он тҳе Пресенcе оф Эунеcтос Муринус (Сқуамата, Серпентес) фром тҳе Лате Плеистоcене оф Нортҳерн Бразил“. Ревиста Брасилеира де палеонтологиа. 16-жилд, № 1.
  2. ↑ Cалдерóн, М.; Ортега, А.; Сcотт, Н.; Cаccиали, П.; Ногуэира, C. де C.; Гаглиарди, Г.; Cатеназзи, А.; Cиснерос-Ҳередиа, Д. Ф.; Ҳоогмоэд, М.С.; Счаргел, W.; Ривас, Г.; Мурпҳй, Ж. (2014-11-22), „Эунеcтес муринус“, ИУCН Ред Лист оф Тҳреатенед Спеcиэс, ИУCН (Интернатионал Унион фор Cонсерватион оф Натуре), дои:10.2305/иуcн.ук.2021-2.рлц.т44580041а44580052.эн Аccессед 2022-04-08.
  3. ↑ „Аппендиcес | CИТЕС“. cитес.орг. Қаралди: 2022-йил 14-январ.
  4. ↑ МcДиармид, Р. W.; Cампбелл, Ж. А.; Тоуре, Т.. Снаке Спеcиэс оф тҳе Wорлд: А Тахономиc анд Геограпҳиc Референcе. Wашингтон, Дистриcт оф Cолумбиа: Ҳерпетологисц' Леагуэ, 1999. ИСБН 1893777014. 

Ҳаволалар