Anandalahari (bengalchadan: anandalahari) — Bengal va Sharqiy Hindiston musiqa asbobi[1]. U bochka shaklidagi korpusga ega, bir tomoni ochiq va "ostki" qismiga mahkamlangan bittalik yoki ikkitalik yagona tor[2][3]. Janubiy hind pulluvan kudamiga[4] oʻxshab, anandalahari koʻpincha raqsga hamroh boʻladi va ham ohang, ham ritmni ijro eta oladi[5].

"Anandalahari" nomi "quvonch toʻlqinlari" degan ma’noni anglatadi, xalq orasida bu asbob — tovushga taqlid:gubgubi va xamak deb ataladi[5].

Asbobning korpusi yogʻoch, ikki tomoni ochiq; pastki va yuqori qismlarida charm halqa va bogʻichlar yordamida membrana biriktiriladi[5]. Ba’zi asboblar yuqori membranada teshikka ega, boshqalarida esa yoʻq; eski asboblarda umuman boʻlmasligi mumkin[5]. Tor bambuk yoki boshqa material bilan ostki qismga mahkamlanadi[5]. Torning ikkinchi uchi mis xumchaning ichiga mahkamlanadi[5].

Bochka chap qoʻltiqqa qoʻyiladi, xumcha chap qoʻlga olinadi va u bilan tor tortiladi, oʻng qoʻl bilan naycha yordamida chalinadi[5]. Musiqa chaluvchi mistiklar, baullar[5][2] bu asbobni sevib qolishgan.

Zacks Anandalahari va unga tegishli asboblarni membranafonlarning alohida, sof hind sinfi deb hisoblagan, ammo etnomuzikolog Lorens Piken va boshqalar ularning barchasi sof xordofonlar ekanligini koʻrsatdi[5].

Manbalar

  1. ↑ Garland 1998, s. 328.
  2. ↑ 2,0 2,1 Lorea 2016, s. vii.
  3. ↑ Garland 1998, s. 329.
  4. ↑ Garland 1998, s. 365.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 Grove 2014.

Adabiyotlar

  • Alastair Dick, Jeremy Montagu. Ānandalaharī. Oxford University Press, 2014. 
  • Carola Erika Lorea. Folklore, religion and the songs of a Bengali madman: a journey between performance and the politics of cultural representation, Jerusalem studies in religion and culture. Leiden; Boston: Brill, 2016. ISBN 978-90-04-32470-1 978-90-04-32471-8. 
  • The Garland encyclopedia of world music, Garland reference library of the humanities. New York: Garland Pub, 1998. ISBN 978-0-8240-4946-1. 

Havolalar