Кононов Андрей Николаевич (1906.27.10, Петербург — 1986.30.10, Ленинград) — туркийшунос.

Кононов Андрей Николаевич
русча: Андре́й Никола́евич Ко́нонов
Таваллуди 1906-йил 14-октабр
Вафоти 1986йил 30октабр
Ленинград, Россия СФСР, СССР
Фуқаролиги СССР

Ўзбекистонда хизмат кўрсатган фан арбоби (1979), академик (1974), филология фанлари доктори (1948), профессор (1950). Ленинград шарқ тиллари институтини тугатган (1930), шу институтда ўқитувчи (1932—38), профессор (1950-йилдан). Россия Фанлар академияси Шарқшунослик институтининг Ленинград бўлими директори (1961-63).

Иккинчи жаҳон уруши йилларида Ўзбекистон Фанлар академияси Тил ва адабиёт институтида, айни вақтда Ўрта Осиё университетида ишлаган (1943—45).

К. тадқиқотлари туркий тилларни ўрганишга, шарқшунослик тарихига оид. У „Ўзбек тили грамматикаси“ (1948, 1960), „Ҳозирги ўзбек адабий тилида кўмакчилар“ (1951), „Ҳозирги турк адабий тилининг грамматикаси“ (1955), „Ҳозирги ўзбек адабий тилининг грамматикаси“ (1960) ва бошқа илмий асарларида ўзбек адабий тили масалаларини тадқиқ этган. „Маҳбубул-қулуб“ ва „Шажарайи тарокима“ асарларининг йиғма матнини тузиб, нашрга тайёрлаган. В. М. Жирмунский билан ҳамкорликда „Китоби дадам Қўрқут“ (1962)ни нашр эттирган. Шарқшуносларнинг 23-халқаро конгрессида (Лондон, 1954), Туркия Тилшунослар жамияти конгрессларида (Анқара, 1957, 1966), Шарқшуносларнинг 25-халқаро конгрессида (Москва, 1960) олтойшунослар шўъбаси ишларига раҳбарлик қилган. Туркия тилшунослик жамияти (1957), Венгрия шарқшунослари илмий жамияти (1970), Полша шарқшунослари илмий жамияти (1974), Венгрия Фанлар академияси фахрий аъзоси (1973).

Манбалар

Адабиётлар

  • Грамматика язика тюркских рунических памятников, ВИИ-ИХ вв., Л., 1980.