Anita Garibaldi
Анита Гарибалди (португалча: Анита Гарибалди, тўлиқ исми — Ана Мариа де Жесус Рибеиро, 1821-йил 30-август — 1849-йил 4-август) — бразил — италян инқилобчиси, Гуизеппе Гарибалдининг рафиқаси ва иттифоқчиси.
| Анита Гарибалди | |
|---|---|
Анита Гарибалди | |
 | |
| Шахсий маълумотлари | |
| Таваллуди |
30-август 1821-йил Лагуна, Санта-Катарина, Бразилия |
| Вафоти |
4-август 1849-йил (27 ёшда) Романиа, Италия |
| Ўлим сабаби | Безгак касаллиги |
| Фуқаролиги | Бразилия Империяси |
| Турмуш ўртоғи |
Мануэл Дуарте Агира (1835-1839) Гуизеппе Гарибалди (1839—1849) |
| Болалари | Мениотти Гарибалди, Роса Гарибалди, Тересита гарибалди, Ричиотти Гарибалди |
Биография
Ёшлик
Ана Мариа „Анита“ де Жесус Рибеиро Португалиядан мустақил бўлишидан бир йил олдин жанубий Бразилиянинг Санта-Катарина штатида яшовчи камбағал португал Азор оиласида туғилган, бу мамлакат. Унинг ота-онаси чорвачилик ва балиқчилик билан шуғулланган. 1835 — йилда, Анита ўн тўрт ёшида Мануэл Дуарте Агуира билан турмуш қуришга мажбур бўлди.
Гуизеппе Гарибалди билан ҳаёти
Гуизеппе Гарибалди 1836-йилда Бразилияга қочиб кетди ва Жанубий Америка Республикаси Рио Грандеда кўпроқ Фаррапус уруши деб номланувчи озодлик урушида қатнашди. Ёш Гарибалди биринчи марта Анитани кўрганида, унга фақат : „Сен меники бўлишинг керак“ дея пичирлай олган. У 1839-йил октябр ойида Гарибалдининг Рио-Пардо кемасига қўшилди..У ўзининг севгилиси томонида жанг қилиб, бир ой ўтгач Имбитуба ва Лагуна яқинидаги жангларда оловда куйди.
1841-йилда эр-хотин Уругвай пойтахти Монтевидеога кўчиб ўтишди, 1842-йилда у ерда Гуизеппе Гарибалди Уругвай денгиз флоти қўмондонлигини олишдан олдин ва Аргентина диктатори Хуан Мануэл де Росасга қарши уруш учун „Италия легиони“ ни яратишдан олдин савдогар ва ўқитувчи бўлиб ишлаган. Анита 1847-йилда Монтевидеони собиқ Уругвай диктатори Мануэл Орибе ва унинг аргентиналик иттифоқчиси Росас қўшинларига қарши ҳимоя қилишда қатнашди.
Вафоти
Анита Гарибалди эри ва унинг легионерлари билан 1848-1849- йиллардаги инқилобга қўшилиш учун Италияга сузиб кетди, у ерда Гарибалди Австрия империяси кучларига қарши курашди. 1849-йил феврал ойида Гарибалди эълон қилинган Рим Республикасини неаполитан ва франсузларнинг Папа давлатини тиклашга қаратилган аралашувидан ҳимоя қилишга киришди. Анита эрига қўшилиб, 30-июн куни Франсия қамалига тушиб қолган Римни ҳимоя қилди. Шундан сўнг у эрининг отряди билан Венеция Республикасига йўл олди. Ҳомиладор ва безгак билан оғриган Анита 1849-йил 4-августда соат 19:45 да Равенна яқинидаги фермада эрининг қучоғида вафот этди.
1859-йилда Гарибалди маҳаллий архиепископдан хотинининг қолдиқларини эксгумация қилиш учун рухсат олади. 20-сентябр куни Равенна шаҳрида қолдиқларни кўчириш маросими бўлиб ўтди. Гарибалди билан бирга у ва Анитанинг болалари қатнашди : катта ўғли Менотти ва қизи Тереза. 11-ноябр куни Анитанинг қолдиқлари Ницада, Гарибалдининг онасининг қабри ёнига ва Анита ва унинг қизи Роса билан бирга дафн қилинди. 1931-йилда Анитанинг қолдиқлари Генуядаги Стаглиэно қабристонида, Гарибалдининг шериклари Нино Бихио ва Стефано Кансио қабрлари ёнида яна эксгумация қилиниб, қайта дафн қилинди. 1932-йилда Анитанинг қолдиқлари учинчи марта эксгумация қилинди. 2-декабр куни махсус поезд уларни Римга олиб борди ва у ерда ўша йили ўрнатилган Анита Гарибалди отлиқ ёдгорлиги тагида тантанали равишда дафн қилинди. Қайта дафн этиш маросимида Италия Бош вазири Муссолини ва хорижий делегациялар, жумладан, Бразилия, Уругвай, Полша, Венгрия, Франсия, Греция, Куба ва Япония вакиллари иштирок этди.
Фарзандлари
Гуизеппе Гарибалди билан турмуш қуриб, ўғиллари Менотти (1840-1903) ва Риксиотти (1846-1924), шунингдек, Роса (1843-1845) ва Тересита (1845-1903) исмли қизларни дунёга келтирди, Тереситани кейинчалик генерал Стефано Канциога турмушга берди. У бешинчи ҳомиладорлигида вафот этди.