Anjelika
Анжелика[1][2] (франсузча: Ангéлиқуэ) ― Анне Голоннинг 13 та романи, шунингдек, актриса Мишел Мерcиэр иштирокидаги бешта филмга мослаштирилган романининг бош қаҳрамони:
- "Анжелика — фаришталар марши";
- "Анжелика ғазабда" („Ажойиб Анжелика“);
- "Анжелика ва қирол";
- "Ётирмас Анжелика";
- "Анжелика ва Султон".
Филмлар давомида Анжелика Баронесса де Сансе, де Монтелу сифатида танилган; Анжелика, фаришталар марши; графиня де Пейрак; Мадам шоколади; Маркиз ду Плессис-Беллиэре. Анжеликанинг гўзаллиги бор, у ўжар ва эри Тулуза графи Жефри де Пейракни (Ресcатор) севиб қолган. Ташқи кўриниши хунук бўлишига қарамай, Анжелика охир-оқибат ўз қалбининг гўзаллиги билан забт этади.
Анн Голоннинг сўзларига кўра, Анжеликанинг ўзига хос прототипи йўқ эди, бу жамоавий, архетипик тасвир[3][4][5]. Серж Голон 1964-йилда Пари Матч учун рафиқаси билан романининг муваффақиятини шарҳлар экан, муваффақиятли адабий қаҳрамон ёшлик, гўзаллик, дадиллик ва таъсирчанлик каби фазилатларга эга бўлиши керак ва бу севгида буюк севги ва садоқат ундан устун бўлиши кераклигини айтади[6].
Анжелика гўзал ва мафтункор, ҳаётининг қийин пайтларида унга ҳамдард бўлган у ёки бу одам тез-тез ёрдамга келади, шу билан биирга ўзини ҳимоя қила олади, кўпинча умидсиз вазиятда парадоксал ечимларни топади, жонли ақл ва кузатиш унга ёрдам беради[3][7].
Анн Голоннинг сўзларига кўра, экранга ўтказилганда, Анжеликанинг қиёфаси баъзи ўзгаришларга дуч келади, у ўзининг чуқурлигини йўқотди ва унинг ҳаракатларига мотивация баъзан ноаниқ ҳисобланган[8].
2013-йилда режиссор Ариэл Зеитоун томонидан суратга олинган Анжелика филмининг янги версиясида бош қаҳрамонни Нора Арнезедер ижро этади. Унинг қиёфаси феминизм таъсирида сезиларли ўзгаришларга дуч келади, шу билан бирга у мўртлик, заифлик каби фазилатларини бутунлай йўқотади. Янги филм мослашувининг адабий асл нусхадан (стенарийдан келиб чиқмаган) бошқа оғишлари қаторида шуни таъкидлаш керакки, Жефри де Пейрак китобда тасвирланган деформацияни йўқотади ва Анжеликанинг болаликдаги дўсти Николай де билан деярли бир хил ёшда бўлади.
Манбалар
- ↑ «В начале лета 1648 года, когда Анжелике исполнилось одиннадцать лет…» «Анжелика». Книга первая «Маркиза ангелов», глава 1, стр. 16 — Рига, издательство «Соваминко», 1991
- ↑ «И вот однажды, в январе 1652 года, Анжелика — ей только исполнилось пятнадцать лет…» там же, глава 10, стр. 111
- ↑ 3,0 3,1 „Анн Голон: конкретного прототипа у Анжелики не было“. ТВ Культура. 2016-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 29-январ.
- ↑ Максим Чижиков. „Анн ГОЛОН: «Продолжение «Анжелики» будет!»“. «Комсомольская правда». 2016-йил 6-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 29-январ.
- ↑ „Анн Голон: «Сочинять „Анжелику“ мне помогали рассказы русской свекрови»“. www.труд.ру. 2016-йил 31-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 29-январ.
- ↑ Сергей Щепотьев. „Супруги Голон о супругах Пейрак (Исторические и литературные истоки романа-потока Голон «Анжелика»). Ч.2“. www.ангелиқуэ-wорлд.ру (1984–1991, 2001, 2008). 2016-йил 2-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 29-январ.
- ↑ Симона, маркиза ангелов // Натали. — 2004. — Январь. Архивировано 2 феврал 2016 года.
- ↑ Лидия Маслова. Графиня с изменившимся лицом // Газета "Коммерсантъ". — 2014-11-01. — Вып. 1. — С. 4. Архивировано 3 феврал 2016 года.
Адабиётлар
- А. Эпштейн. Предисловие к роману, впервые опубликованное издательством Прогресс в 1971 году.
Ҳаволалар
- Официальный русскоязычный сайт посвященный Анн Голон и ее роману «Анжелика» ҳттп://аннголон-ангелиқуэ.cом/
- „Сайт посвящённый Анжелике, героине серии историко-приключенческих романов Анн и Сержа Голон, а также им самим“. www.ангелиқуэ-wорлд.ру. 2016-йил 2-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 29-январ.