1354-йилда барпо этилган Берн касалхонаси асосчиси Анна Сеилернинг ҳайкали.

Анна-Сеилер-Бруннен (Анна Сеилер фаввораси) — Швейцариянинг Берн шаҳрининг эски шаҳарчаси Марктгасседаги фаввора ҳисобланади. Бу Швейцариянинг миллий аҳамиятга эга бўлган маданий обекти[1] ҳисобланади, шунингдек, Берннинг мазкур эски шаҳри ЮНЕСКОнинг Жаҳон мероси рўйхатига киради.

Тарих

Марктгассенинг юқори қисмида жойлашган фаввора Берндаги биринчи касалхона асосчиси Анна Сеилер шарафига бунёд этилган. Анна Сеилернинг рамзий ҳайкали кўк кўйлак кийган, кичкина идишга о'нг қо'лидаги ко'засидан сув қуяётган аёл кўринишида бунёд этилган. Унинг ҳайкали Римнинг Авентикум шаҳридан (замонавий Авенчес) олиб келинган устун устига жойлаштирилган. 1354-йил 29-ноябрда ўз васиятномасида Анна Сеилер шаҳар маъмуриятидан бугунги кунда Зеугҳаусгассе кўчасида жойлашган о'з уйида касалхона барпо этишга моддий ёрдам беришларини сўраб мурожаат қилади. Касалхонада дастлабки йилларида бор ё'г'и 13 та каравот жойлашган бўлиб, умумий 2 нафар хизматчи фаолият олиб борар эди[2][3]. Касалхона эwигес Спитал [2] я'ни доимий хизмат ко'рсатувчи касалхона бўлиши керак эди. Тахминан 1360-йилда Анна Сеилер вафот этганидан сўнг[4] шифохона Сеилерин Спитал номини олди. 1531-йилда шифохона бўш Доминикан ордени монастирлиги биносига кўчиб ўтказилди. Санкт-Мичаэлс Инсел (Санкт-Майкл ороли) ҳудуди кейинчалик Анна Сеилер ўз шифохонасини ташкил этганидан буён 650 йилдан ортиқ вақт давомида фаолият юритган Инселспитал номи билан танилган. Замонавий Инселспиталда 6000 га яқин ходим фаолият олиб боради. Шифохонада йилига умумий 220 000 нафарга яқин киши даволанади[5].

Манбалар

  1. ↑ „Сwисс инвенторй оф cултурал пропертй оф натионал анд регионал сигнифиcанcе“. А-Обжеcц. Федерал Оффиcе фор Cултурал Протеcтион (БАБС) (2018-йил 1-январ). 2010-йил 28-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 10-сентябр.
  2. ↑ 2,0 2,1 Cопй оф Анна Сеилер’с wилл, транслатед инто модерн Герман (Wайбаcк Мачине сайтида 6 Жулй 2011 санасида архивланган) аccессед Април 25, 2008
  3. ↑ Зуркинден. Арал Ауто-Реисебуч: Счwеиз. Зурич, CҲ: Рингиэр АГ, 1983 — 222–224-бет. ИСБН 3-85859-179-3. (олмонча)
  4. ↑ Инселспитал wебсите-Ҳисторй (Wайбаcк Мачине сайтида 2020-06-20 санасида архивланган) аccессед Април 25, 2008 (олмонча)
  5. ↑ Инселспитал wебсите-Ҳоме Паге (Wайбаcк Мачине сайтида 2010-09-26 санасида архивланган) аccессед Април 25, 2008 (олмонча)