Анна Юревна Гуляренко (1958-йил 11-июнда Ленинград таваллуд топган) – совет ва рус театр ва кино актрисаси, театр ўқитувчиси. Россия Федерациясида хизмат кўрсатган артист (2000).

Анна Гуляренко
Таваллуди 11-июн 1958-йил (65 ёш)
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР Rossiya bayrogʻi Россия
Касби актриса
Мукофотлари Vatan oldidagi xizmatlari uchun Moskvaning 850 yilligiga bagʻishlangan medal Rossiya Federatsiyasining xizmat koʻrsatgan artisti

Таржимаи ҳоли

Анна Юревна 1958-йил 11-июнда Ленинградда таваллуд топган. 1976-йилда у Москвага кўчиб ўтди ва Олег Табаков курси бўйича ГИТИСга ўқишга кирди.

Ўқишни тамомлагандан сўнг, 1980-йилда Н.В. Гогол номидаги Москва драма театрида (2012–2022-йилларда – Гогол маркази) актриса бўлди[1][2]. Драма ва режиссёрлик маркази[3] спектаклларида рол ижро этди. У Олег Табаковнинг Москва театри[4] „Другим театром“ ва Москва драма труппаси „Блуждаюшие звёзди“ билан ҳамкорлик қилган. Олег Табаков номидаги Москва театр мактабида актёрлик ўқитувчиси сифатида[5] таъсис этилган 2023-йилгача фаолият олиб борган. „Дети солнца“, „Пролетарская мелница счастя“, „Прошлим летом в Чулимске“ [6], „Фантазии Фарятева“ [7] номли ўқув спектакллари директори бўлган.

2015-йилда „Я не один“ болалар театр фестивалининг ҳакамлар ҳайъати аъзоси бўлган[8]. 1969-йилдан бери филмларда рол ўйнаган. У „Размах крилев“, „Женский ден“, „Далеко-далече“ ва бошқа филмларда бош ролларни ўйнаган. Ҳаммаси бўлиб у 140 дан ортиқ филмлар ва телесериалларда рол ижро этган. Дўсти ва синфдоши Елена Маёрованинг ўлимидан сўнг, 1998-йилда Гуляренко „На нажах“[9] ва „Чеховские расскази. Тина“ телесериалларида ўз қаҳрамонларинининг ролларини ўйнаган.

2017-йилда „Нелюбов“ филмида Машанинг онасининг ролини ижро этган. „Литературной газети“ муҳаррири Александр Кондрашовнинг сўзларига кўра, „Гуляренко ўз ролини жуда яхши бажарган – жуда таниқли, таъсирчан рус холаси“[10]. 2020-йилдан бери „Училки в законе“ телесериалида асосий роллардан бирини ўйнамоқда[11].

Шахсий ҳаёти

У 1990-йилдан бери Россияда хизмат кўрсатган артист, Владимир Маяковский номидаги Москва академик театри актёри Александр Андриенко билан турмуш қурган[2].

Телекўрсатувлари

  • 1999-йил – „Чтоби помнили“ Елена Маёрова.
  • 2005-йил – „Как уходили кумири“ Елена Маёрова.
  • 2008-йил – „Елена Маёрова“ Последняя весна.
  • 2011-йил – „Мосгорсмеҳ“ Зинаида Андреевна.
  • 2012-йил „Тайни совецкого кино“ Родня.

Мукофот ва унвонлари

  • СССР учувчи-космонавти Ю.А.Гагарин номидаги юбилей медали (1986) Совет космонавтикаси ютуқларини тарғиб этишга қўшган улкан ҳиссаси учун.
  • „Москванинг 850 йиллиги хотирасига“ медали (1997)
  • Россия Федерациясида хизмат кўрсатган артист (2000)[12]
  • Москва ҳукумати мукофоти (2008)
  • ИИ даражали „Ватанга хизматлари учун“ ордени (2011)[13]
  • „Дети солнца“ спектаклидаги ёш рассомлар билан режиссёрлик ва педагогик иш учун „Москвская обичина“ Москва театр фестивалининг ҳакамлар ҳайъатининг махсус мукофоти (2014)
  • Олег Табаков мукофоти (2015) „Дети солнца“ битирув спектаклини яратганлиги учун[14]
  • „Виват, театр!“ фестивалининг мукофоти (2016). „Театралние учебние заведение“ номинациясида „Прошлим летом в Чулимске“ спектаклини саҳналаштиргани учун[15]
  • „Листки из сожжонной тетради“ спектакли учун „Москва – город мира“ ХИВ Халқаро фестивал-танловининг дипломи (2017).
  • „Палачи“ спектакли учун „Гвозд сезона“ мукофотилари (2021) билан тақдирланган.

Манбалар

  1. ↑ „Анна Гуляренко“. Гоголь-центр. 2021-йил 25-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  2. ↑ 2,0 2,1 Инесса Ланская. „Анна Гуляренко: Табаков – хитрый человек“. Экспресс-газета (2009-йил 17-сентябр). 2022-йил 23-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  3. ↑ „Анна Гуляренко“. Центр драматургии и режиссуры. 2021-йил 14-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  4. ↑ „Гуляренко Анна Юрьевна“. Московский театр Олега Табакова. 2022-йил 18-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  5. ↑ „Гуляренко Анна Юрьевна“. Московская театральная школа Олега Табакова. 2022-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  6. ↑ Филипп Резников. „«Прошлым летом в Чулимске»“. Рара Авис (2016-йил 1-апрел). 2022-йил 23-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  7. ↑ „Машков рассказал о планах Московского театра Олега Табакова на юбилейный сезон“. ТАСС (2020-йил 4-сентябр). 2022-йил 23-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  8. ↑ „В столице стартует детский Театральный фестиваль «Я не один»“. Росбалт (2015-йил 6-октябр). 2022-йил 9-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  9. ↑ Елена Ямпольская. „Живой факел“. Известия (2007-йил 27-август). 2022-йил 23-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  10. ↑ Александр Кондрашов. „«Нелюбовь» как жизненный принцип“. Литературная газета (2017-йил 14-июн). 2021-йил 14-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  11. ↑ Ольга Храбрых. „Участвуют в перестрелках и угоняют автомобиль: чем удивит новый сезон сериала «Училки в законе»“. Телепрограмма (2021-йил 14-октябр). 2022-йил 21-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  12. ↑ „Указ Президента Российской Федерации от 26.07.2000 г. № 1380 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»“. Кремлин.ру (2000-йил 26-июл). 2018-йил 17-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  13. ↑ „Указ Президента Российской Федерации от 06.03.2011 г. № 283 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»“. Кремлин.ру (2011-йил 6-март). 2022-йил 23-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  14. ↑ Вера Цветкова. „Олег Табаков: «Пока веселье не покинет нас – мы живы»“. Независимая газета (2015-йил 21-март). 2022-йил 28-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.
  15. ↑ Анастасия Киселева. „В Тамбове завершился фестиваль «Виват, театр»“. Тамбовский курьер (2016-йил 7-ноябр). 2022-йил 23-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 23-июл.