Apollino

Аполлино ёки Аполлино Медичи — Лицей Аполлино каби ёш худо Аполлоннинг эллинистик ҳайкалининг қадимги Рим нусхаси. Ҳайкал ҳозир Флоренсиядаги Уффизи галереясида сақланмоқда.
Унинг боши, Праксител Афродита Книдус[1] га ўхшаш нисбатларга эга ва шунинг учун бир қатор санъацҳунослар, бу Праксител томонидан яратилган асл нусханинг нусхаси ёки ҳеч бўлмаганда унинг услубига эга, деб ҳисоблашади. Бошқалар, бу Рим даврининг бир нечта услублар аралашмаси билан эклектик ижоди эканлигини таъкидлайдилар[2]. Аполлинонинг чап қўли камон тутган бўлиши мумкин[3].
ХВИИ-асрда Римда тўлиқ сақланиб қолган ҳолда топилган, гарчи унинг аниқ дастлабки келиб чиқиши номаълум бўлса-да[4][5], ҳайкал дастлаб Боргезе коллекциясида сақланган, у Вилла Медиcидаги Медиcи коллекциясида ниҳоясига етгунга қадар, унинг мавжудлиги қаерда эди. 1704-йилда ҳужжатлаштирилган[6]. Медичи коллекциясидаги кўплаб қадимий ҳайкаллардан фарқли ўлароқ, у 1769-1770-йилларда Ниоба Медичи гуруҳига ҳамроҳлик қилиш учун у ердан олиб кетилгунга қадар Римда қолган Косимо ИИИ Медичи томонидан Флоренсияга кўчирилмаган[7]. Аполлино энг кўп кўчирилган Рим ҳайкалларидан бири сифатида ХВИИИ-асргача шуҳратини сақлаб қолди[8].
1840-йилда, Уффизида, ҳайкал шикастланган, унинг устига тушган расм[9] туфайли ва Лорензо Бартолини томонидан қайта тикланган, у зарарни яшириш учун бутун ҳайкални бўёқ қатлами билан қоплаган.
Манбалар
- ↑ Гиулио Эммануэле Риззо, Прассителе, Милан эт Роме, 1932, п. 80-81.
- ↑ Мартинез, „Лес стйлес прахитéлисанц“, п. 335.
- ↑ „Аугустус Ж.C. Ҳаре, «Флоренcе: Тҳе Уффизи»“. 2020-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 15-феврал.
- ↑ Раccолта делле статуэ античе э модерне (Роме, 1704:пл хххих)
- ↑ Франcис Ҳаскелл анд Ничолас Пеннй, Тасте анд тҳе Антиқуэ: тҳе луре оф cлассиcал сcулптуре, 1500—1900 1981:146-48.
- ↑ Маффеи, 1704.
- ↑ Ҳаскелл анд Пеннй, 1981:147; Ҳанс Гросс, Роме ин тҳе Аге оф Энлигҳтенмент: Тҳе Пост-Тридентине Сйндроме анд тҳе анcиэн региме
- ↑ Бриэфе, Wалтҳер Реҳм, эд. ИВ:27
- ↑ Гуидо Мансуэлли, Галлериа дегли Уффизи: Ле сcултуре (Роме 1958-61)