Applikatura

Аппликатура (олмонча: „апплиcатор“ ; лотинча: „апплиcо“ —қўймоқ, босмоқ) – мусиқа чолғу асбобларини чалишда бармоқларни тўғри қўйиш ва алмаштириш тартиби. Бу тартиб ноталарда кўрсатилганда ҳам аппликатура деб аталади[1][2].
Аппликатура араб рақамлари билан ноталарнинг остига ёки устига ёзилади. Клавишли мусиқа чолғулари учун рақамлар бош бармоқдан бошлаб 1, 2, 3, 4, 5 тартибида саналади. Торли мусиқа чолғуларида эса рақамлар кўрсаткич бармоқдан бошланади. Бош бармоқдан дастани ушлаш учун фойдаланилади. Очиқ торни чалиш учун 0 (нол) сони ишлатилади[1][2].
Аппликатурани тўғри ва аниқ қўллаш мусиқа асарини бадиий ижро этишда муҳим аҳамиятга эга. Фортепиано, скрипка, алт, виолончел ва бошқа чолғу асбобларида аппликатураси белгиланган асарларни ижрочилар осонроқ чаладилар[1][2].
Манбалар
Ҳаволалар
Викиомборда „Фингеринг (мусиc)“ мавзуси бўйича медиафайллар бор.
| Мусиқа ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |