Aqraba
Ақраба (арабча: عقربا; транслитерацияси: ʿАқрабāʾ, қўшимча талаффузи Акраба ёки Ақрабаҳ) — Сурия жанубида жойлашган қишлоқ. Маъмурий жиҳатдан Дараа муҳофазасининг ас-Санамайн округи таркибига киради. Сурия Марказий Статистика Бюроси (CБС) маълумотларига кўра, 2004-йил аҳолини рўйхатга олишда Ақраба аҳолиси 4 413 кишини ташкил қилган[1].
Ақраба عقربا | |
|---|---|
| Қишлоқ | |
| Мамлакат | Сурия |
| Муҳофаза | Дараа |
| Округ | Ас-Санамайн округи |
| Ноҳия | Ғабағиб |
| Аҳолиси (2004) |
4 413[1] |
| Вақт минтақаси | УТCЕЭТ +2; +3 |
Географияси
Ақраба Ҳаврон минтақасининг Жайдур ҳудудида, Голан тепаликларининг бевосита шарқий қисмида жойлашган. Қишлоқ Дамашқдан 50 километр жануби-ғарбда, Жасимдан 15 километр шимолда, ал-Ҳарра ва Тел ал-Ҳарадан 4 километр шимолда ҳамда Кафр Шамсдан 10 километр жануби-шарқда жойлашган[2]. Шарқда Наба ас-Сахер, шимоли-шарқда Машара, шимолда ал-Мал ва ат-Тиҳа, шимоли-шарқда эса Кафр Насиж билан чегарадош.
Тарихи
Византия даври
6-асрда Ақраба Византия империяси номидан Арабистон ва Фаластин Секунда вилоятларини бошқарган Ғассоний араб шаҳзодаларининг қароргоҳи вазифасини бажарган[3]. Қишлоқдаги битикда „Ну’мон“ исмли шахс тилга олинган бўлиб, эҳтимол шу номдаги Ғассоний шаҳзодаси бўлиши мумкин[2]. 6-аср араб шоирлари ан-Набиға ва Ҳассон ибн Собитлар Ғассонийларнинг Ақрабада яшаганини тилга олишган[2]. Қишлоқда Ғассонийлар даврига оид иккита монастир бўлган[4]. Қишлоқ ҳақида 13-асрда яшаган суриялик географ Ёқут Ҳамавий ма’лумот берган[2][4]. У қишлоқнинг Дамашққа қарашли Жавлон туманига тегишли эканлиги ҳамда „қадимда бу ерда Ғассоний подшоҳлари истиқомат қилгани“ни қайд этган[5].
Усмонийлар даври
1596-йилда Ақраба Усмонийлар солиқ рўйхатларида тилга олинган бўлиб, Ҳаврон санжоғининг Жайдур ноҳияси таркибида бўлган. Қишлоқда бутунлай мусулмонлар бўлган 27 та хонадон ва 13 нафар бўйдоқ яшар эди. Қишлоқ аҳолиси қишлоқ хўжалиги маҳсулотларидан, асосан буғдойдан, қисман арпа ва ёзги экинлардан 25 % миқдорида қат’ий солиқ тўлашган. Бунга қўшимча равишда вақти-вақти билан олинган бошқа даромадлар ҳам қўшилган. Жами солиқ миқдори 16 600 акçэни ташкил этган[6].
Манбалар
Адабиётлар
- Буҳл, Франц (1986). "ʿАкрабāʾ". Тҳе Энcйcлопедиа оф Ислам, Неw Эдитион, Волуме И: А–Б. Леиден анд Неw Ёрк: БРИЛЛ. п. 344. ИСБН 90-04-08114-3.
- Ҳüттеротҳ, W.-Д.; Абдулфаттаҳ, К.. Ҳисториcал Геограпҳй оф Палестине, Трансжордан анд Соутҳерн Сйриа ин тҳе Лате 16тҳ Cентурй. Эрлангер Геограпҳисче Арбеитен, Сондербанд 5. Эрланген, Германй: Ворстанд дер Фрäнкисчен Геограпҳисчен Геселлсчафт, 1977. ИСБН 3-920405-41-2.
- Ле Странге, Г.. Палестине Ундер тҳе Мослемс: А Десcриптион оф Сйриа анд тҳе Ҳолй Ланд фром А.Д. 650 то 1500. Cоммиттеэ оф тҳе Палестине Эхплоратион Фунд, 1890.
- Ма'оз, Зви Ури. Тҳе Гҳассāнидс анд тҳе Фалл оф тҳе Голан Сйнагогуэс. Арчаостйле, 2008.
- Шаҳид, И.. Бйзантиум анд тҳе Арабс ин тҳе Сихтҳ Cентурй: пт. 1, Топонймй, Монуменц, Ҳисториcал Геограпҳй, анд Фронтиэр Студиэс. Думбартон Оакс Ресеарч Либрарй анд Cоллеcтион, 2002. ИСБН 0884022145.