Бернард Пикарт Алфей ва Аретуза

Аретуса, Аретуза (қадимги Ἀρέθουσα). Қадимги юнон мифологиясидаги нимфа[1] — дарё худоси Алфей севиб қолган овчи.

Алфей уни узоқ вақт таъқиб қилган, у Артемидага ўтинган ва оқимга айланган[2]. Сиракуза яқинидаги Ортигия оролига кўчиб ўтган ва булоққа айланган, бу Делфи оракули томонидан тасдиқланган[3]. Эгиондан (Ахая) Сиракуза Аретусега денгиз орқали кулчалар юборилган[4]. У Деметрега Аид Персефонани ўғирлаб кетганини айтган[5].

Вергилий[6] томонидан тилга олинган. Гигин уни хатолик билан Нереидлар[7] рўйхатига киритган.

Сиракузнинг тарихий марказида жойлашган булоқ Аретуса номида.

Аретуса — Андре Кампранинг шу номдаги операси қаҳрамони (1701). Астероид ва Британия денгиз флотидаги бир қатор кемалар ҳам унинг номи билан аталган.

Бенжамин Бриттеннинг гобой яккахонлиги учун „Овидийга кўра олтита метаморфозанинг“ охиргиси (1951) Аретузага бағишланган.

Манбалар

  1. ↑ Мифи народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.1. С.103
  2. ↑ Овидий. Метаморфози В 577—641
  3. ↑ Павсаний. Описаниэ Эллади В 7, 2-3; Страбон. География ВИ 2, 4 (стр.270)
  4. ↑ Павсаний. Описаниэ Эллади ВИИ 24, 3
  5. ↑ Овидий. Метаморфози В 487—508
  6. ↑ Вергилий. Георгики ИВ 344
  7. ↑ Гигин. Мифи. Введениэ 8