Арианчилар-ИВ-ВИ асрларда пайдо бўлган христианликдаги бидъатчи оқимлардан саналади.Оқимнинг номи унинг асосчиси Ария исмидан олинган. Арианчилар худонинг уч кўринишга эга эканлигини тан олишмаган. Ариянинг таъкидлашича, ўғил худо махлуқ, ипостас яъни, муқаддас учлик бир илоҳ эмас. Исо Худо томонидан яратилган ва у инсонлар билан худо ўртасида воситачи бўлган. Ария Исо ота худонинг айни ўзи эмас деб таъкидлаган. Арианчилар иккинчи бутун жаҳон саборида буткул (381-йили) бидъатчи оқим деб тан олинган. Арияга эса анафема (черковдан сургун қилиш) жазоси қўлланган[1].

Манбалар

  1. ↑ Нажмиддинов, Каримов, Турдиева 2017, с. 46.

Адабиётлар

  • Нажмиддинов Ж., Каримов Ж., Турдиева Д.. Диншунослик. Қомусий луғат. Имом Бухорий халқаро маркази нашриёти, 2017 — 480-бет. ИСБН 978-9943-5105-3-1.