Arkadiy Borisov
Аркадий Борисович Борисов (кўп ҳужжатларда Борисов, асл исми Арон Борисович Шистер; 13-май, 1901-йил, Бухоро — 27-май, 1942-йил) — совет қўмондони, генерал-маёр (1941). Иккинчи жаҳон уруши ва фуқаролар уруши қатнашчиси. 1942-йилда Харков операцияси пайтида немис қўшинлари томонидан асирга олинган ва отиб ташланган.
| Аркадий Борисов Борисович | |
|---|---|
| Таваллуди | 13-май, 1901-йил, Бухоро |
| Вафоти | 27-май, 1942-йил |
| Қўшин турлари | Отлиқ аскарлар |
| Хизматдаги йиллари | 1919—1942 |
| Қўмондонлик қилган | 6-отлиқлар корпуси штаб-квартираси |
| Жанг/уруш | Россияда фуқаролар уруши, Иккинчи жаҳон уруши |
| Мукофотлари |
|
Биографияси
Арон Шистер 1901-йил 13-майда Бухорода, тикувчи оиласида туғилган. Тошкентда ўсган. 1918-йилдан СИКП аъзоси, Туркистон комсомол ташкилотчиларидан бири. 1919-йилда Ишчилар ва деҳқонлар Қизил Армияси сафига қўшилган. Отлиқ қўмондонлик курсларини тугатган, шундан сўнг у эскадронга қўмондонлик қилган.
Фуқаролар урушида қатнашган, 1921-йилгача Туркистондаги „учар отрядлар“ таркибида жанг қилган. 1924-йилда Қизил Армия Ҳарбий Академиясини тамомлаган. Ундан сўнг, Туркистон ҳарбий округига оператив бўлим бошлиғи ва штаб бошлиғининг ўринбосари лавозимларига юборилган. Шарқий Бухородаги 13-пиёдалар бригадаси 3-пиёда дивизиясининг алоҳида эскадронига қўмондонлик қилган; Босмачиларга қарши курашда қатнашгани учун Қизил Байроқ ордени билан тақдирланган (1925)[1].
Худди шу йили полк ва А. Б. Борисов шахсан Жунайдхон (1857—1938) тузилмаларини мағлуб этгани учун Қизил Байроқ ордени билан тақдирланган[2][3][4]. Жунайидхоннинг босмачи тузилмаларига қарши юришнинг тактик таҳлили билан „Поход конной группи 8-й кавбригади в Кара-Кумскую пустиню в 1927 году“ (М.: Воэнгиз, 1932) (таржимаси „8-чи отлиқ бригада отлиқлар гуруҳининг 1927-йилда Қорақум чўлига юриши“) китобини ёзган[5].
1928-йил ноябр ойидан у Қизил Армия штаб-квартирасининг оператив бўлимида ишлаган. Шу ерда отлиқ хизматнинг ташкилий масалалари билан шуғулланган ва ҳарбий география ва тарих бўйича иккита китоб, шунингдек, бир нечта илмий мақолалар нашр этган. 1935-йил 28-ноябрда Борисов бригада командири унвонини олган[6].
1938-йил 10-февралда ҳибсга олинган, Ростовдаги қамоқхонада яшаган. Иш 1941-йил 23-январда тугатилди. Шундан сўнг, Борисов озод қилинди[7] ва армияга қайтди.
Иккинчи жаҳон уруши
1941-йил августда Марказий фронтнинг 3-армияси таркибида 3-отлиқ дивизиялари таркибида отлиқлар гуруҳини бошқарган, Полесиэ шаҳрида жанг қилган.
1941-йил декабр ойида Борисов ўз корпуси таркибида Елец ва Эфремовни озод қилиш бўйича ҳарбий операцияларда қатнашган.
Мукофотлари
- Қизил Байроқ ордени (1925)
- Қизил Байроқ ордени (1927)
- Қизил Байроқ ордени (1941-йил 5-ноябр)
Манбалар
- ↑ Александер А. Маслов, Давид М. Глантз (транслатор анд эдитор) „Фаллен Совиэт генералс: Совиэт генерал оффиcерс киллед ин баттле, 1941—1945“ (Автобиография А. Б. Борисова (1933) на стр. 49—51). Франк Cасс Публишерс, Лондон, 1998: „Афтер cомплетинг тҳе милитарй аcадемй ин 1924, И […] wас ассигнед то Эастерн Букҳара, wҳере, он а пробатионарй басис, И cоммандед а сепарате сқуадрон оф тҳе 3рд Рифле Дивисион оф 13тҳ Рифле Cорпс. Wҳиле партиcипатинг ин а сериэс оф баттлес wитҳ бандит бандс, тҳе cорпс cоммандер, Т. Фед’ко, пресентед ме wитҳ тҳе Ордер оф тҳе Ред Баннер фор лиқуидатинг северал импортант бандит леадерс“.
- ↑ Александер А. Маслов, Давид М. Глантз (транслатор) „Фаллен Совиэт генералс: Совиэт генерал оффиcерс киллед ин баттле, 1941—1945“ (Автобиография А. Б. Борисова (1933), стр. 49—51): „Ин 1927 И cондуcтед ан оператион ин Кҳорезом анд Каракум Десерт агаинст Дзҳунаид-Кҳан, фор wҳич ботҳ И анд мй 84тҳ Cавалрй Регимент wере аwардед wитҳ тҳе Ордер оф тҳе Ред Баннер“.
- ↑ А. Б. Борисов. Возвращэниэ 84-го кавполка через пустиню в Хорезмский оазис: „По прибитии полка в Ташауз вам предлагаэця срочно представит к награждению орденом Красного знамени всех отличившихся командиров, политработников и красноармейсев полка“ (из приказания командующэго войсками округа, сброшенного вимпелом с самолёта 9 ноября возвращавшемуся через пески полку).
- ↑ Э. Б. Шистер „ЧСИР“ (Wайбаcк Мачине сайтида 2015-09-24 санасида архивланган) / В сб.: …Имет силу помнит: Расскази тех, кто прошёл ад репрессий. Сост. Л. М. Гурвич. — М.: Московский рабочий, 1991. — 369 с. — (Фонд правди: документи, свидетелства, исследования) — ИСБН 5-239-01273-3 — С. 319—330.
- ↑ А. Б. Борисов. Поход конной группи 8-й кавбригади в Кара-Кумскую пустиню в 1927 году
- ↑ „Приказ народного комиссара обороны Союза ССР по личному составу армии № 2488“. 2015-йил 21-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 19-май.
- ↑ Н. С. Черушев.. Из ГУЛАГа — в бой, Военные тайны ХХ века. М.: Вече, 2006. ИСБН 5-9533-1588-0.