Аркадий Тимофеевич Павлушко (1900-йил 1-июн Самарқанд, Самарқанд вилояти, Туркистон генерал-губернатори – 1966-йил 8-май, Ленинград) – совет ҳарбий раҳбари, танк қўшинлари генерал-маёри (1945-йил 11-июл). Совет Иттифоқи Қаҳрамони[1].

Аркадий Павлушко
Таваллуди 1-июн 1900-йил
Самарқанд, Самарқанд вилояти (Россия империяси)
Вафоти 8-май 1966-йил(1966-05-08)
(65 ёшда)
Ленинград
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Қўшин турлари пиёдалар, танк қўшинлари
Хизматдаги йиллари 1918-йил—1954-йил
Унвони Генерал-маёр
Қўмондонлик қилган 65-танк бригадаси, 164-танк бригадаси, 66-гвардия танк бригадаси
Жанг/уруш Россияда фуқаролар уруши, Улуғ Ватан уруши
Мукофотлари


Kavkaz mudofasi uchun

Ҳаёти

Аркадий Тимофеевич Павлушко 1900-йил 11-июнда Самарқанд вилоятининг Самарқанд шаҳри Туркистон генерал-губернаторида, ишчи оиласида туғилган.

Самарқанд ва Урганчда ўқиб, ишлаган.

Ҳарбий хизмат

1918-йил июн ойидан Қизил Армия сафларида хизмат қилди. Туркистон фронтидаги фуқаролар урушида, шунингдек, Ўрта Осиёда босмачиларга қарши ҳарбий ҳаракатларда қатнашган. 1918-йилда яраланган.

Урушлараро вақт

1923-йилда Бутуниттифоқ Коммунистик партияси (болшевиклар) сафига қўшилди.

1923-йилда пиёда қўмондонлик курсларини, 1925-йилда Киев бирлашган мактабини, 1927-йилда ҳарбий-сиёсий курсларни, 1932-йилда Ленинград зирҳли қўмондонлик курсларини тамомлаган.

Павлушко взводни бошқарган, шундан сўнг сиёсий лавозимларда хизмат қилган ва 1930-йилларнинг бошида 196-пиёда полкида баталён командирининг ёрдамчиси бўлиб хизмат қилган.

1940-йил февралдан – Орёл зирҳли мактабида тактика ўқитувчиси бўлган.

Улуғ Ватан уруши

1942-йил феврал ойидан бери маёр Аркадий Тимофеевич Павлушко Улуғ Ватан уруши фронтларидаги жангларда қатнашади.

1943–1944-йилларда 36-танк бригадаси (11-танк корпуси) командирининг ўринбосари бўлиб хизмат қилган.

1943-йилда у икки марта яраланган.

1943-йил июл ойида 4-танк армияси таркибида Орёл ҳужум операциясида қатнашди. Кейин корпус жанубга кўчирилди ва августдан октябргача Донбассдаги ҳужум операциясида қатнашди.

1944-йил июлдан у 65-танк бригадасига (11-танк корпуси) қўмондонлик қилди. Белоруссиянинг ҳужум операциясида қатнашган.

Бригада 8-гвардия армияси таркибида Магнушевский кўпригидаги жангларда қатнашган.

Павлушко 1944-йил октябр ойидан бошлаб 1944-йил ноябр ойида қўмондонлик топшириқларини намунали бажарганлиги ва шахсий таркибнинг улкан қаҳрамонлиги учун 66-гвардия танк бригадасига айлантирилган 164-танк бригадасига қўмондонлик қилди. 1944-йил охирида бригада ва корпус 2-гвардия танк армиясига ўтказилди.

1945-йил февралдан мартгача танк бригадаси Шарқий Померания операциясида, апрелда эса Берлин операциясида қатнашди. 18-апрел куни 66-гвардия танк бригадаси Берлин чеккасига кириб, Берлинга кирган иккинчи Қизил Армия таркибига кирди. 24-апрел куни полковник Аркадий Тимофеевич Павлушко яраланди[2].

Урушдан кейинги фаолияти

Урушдан кейин Германиядаги Совет қўшинлари гуруҳида 20-гвардия механизациялашган дивизияси қўмондони ўринбосари бўлиб хизмат қилди.

1949-йилда И. В. Сталин номидаги зирҳли ва механизациялашган кучлар ҳарбий академиясида офицерлар малакасини ошириш курсларини тамомлаган.

Павлушко 1954-йилда танк кучлари генерал-маёри заҳирага истеъфога чиқди. У Ленинградда яшаган, 1966-йил 8-майда вафот этган ва Шимолий қабристонга дафн этилган.

Манбалар

  1. ↑ „Павлушко Аркадий Тимофеевич“. Қаралди: 2023-йил 14-сентябр.
  2. ↑ „Карточка «Дороги памяти» на Аркадия Павлушко“. Қаралди: 2023-йил 14-сентябр.