Арне Эмил Жаcобсен, Ҳон. ФАИА (да; 1902-йил 11-феврал – 1971-йил 24-март) — даниялик меъмор ва мебел дизайнери. У меъморий функсионализмга қўшган ҳиссаси билан ҳамда содда ва пухта ишланган стуллари бутун дунёда катта муваффақият қозонгани билан эсда қолган.

Арне Эмил Жаcобсен
Таваллуди 11-феврал 1902-йил
Cопенҳаген, Денмарк
Вафоти 24-март 1971-йил(1971-03-24)
(69 ёшда)
Cопенҳаген, Денмарк
Касби Арчитеcт
Мукофотлари C. Ф. Ҳансен Медал (1955)
Буилдингс Беллевуэ Тҳеатре
САС Роял Ҳотел
Аарҳус Cитй Ҳалл
Ст Cатҳерине'с Cоллеге
Данмаркс Натионалбанк

Ҳаёти

Илк йиллари ва таълими

Арне Жаcобсен 1902-йил 11-февралда Копенгагенда туғилган.[1] Отаси Жоҳан туваклама ва қистирма тугмалар билан улгуржи савдо қилган. Онаси Поулине банк кассири бўлиб, қизиқиши гул нақшлари чизиш эди.[2] У яҳудий наслидан эди.[3] Дастлаб рассом бўлишни орзу қилган. Аммо онаси уни бу фикрдан қайтарди ва кўпроқ ишончли соҳа — меъморчиликни танлашга ундади. Бир муддат ғишт терувчи шогирди бўлиб ишлагач, Жаcобсен Дания Қироллик тасвирий санъат академияси қошидаги Меъморчилик мактабига қабул қилинди. У ерда 1924-йилдан 1927-йилгача Кай Фискер ва Каж Готтлобдан сабоқ олди. Иккови ҳам етакчи меъмор ва дизайнер эди.[4]

Жаcобсен ҳали талабалик чоғида, 1925-йилда Париждаги ар-деко кўргазмаси — Эхпоситион Интернатионале дес Арц Дécоратифс эт Индустриэлс Модернесда қатнашди. Унда стул лойиҳаси учун кумуш медал олди.[5] Шу сафар чоғида Ле Cорбусиэрнинг Л'Эсприт Ноувеау павилонидаги янгича эстетика уни ҳайратга солди. Академияни тугатмасидан аввал Жаcобсен Германияга ҳам саёҳат қилди. Ўша ерда у Миэс ван дер Роҳе ва Wалтер Гропиуснинг рационалистик меъморчилиги билан танишди. Уларнинг ижоди унинг илк лойиҳаларига таъсир кўрсатди. Шу жумладан, унга олтин медал келтирган битирув иши — санъат галереяси лойиҳасига ҳам.[6] Меъморчилик мактабини тамомлагач, у аввало шаҳар меъмори Поул Ҳолсøэнинг меъморчилик бюросида ишлади.[7]

1929-йилда у Флемминг Лассен билан ҳамкорликда Дания Меъморлар уюшмаси танловида ғолиб чиқди. Улар «Келажак уйи» лойиҳасини ишлаб чиққан эди. Бу уй кейинчалик Копенгаген Форумида ўтказилган кўргазмада ҳақиқий ўлчамда қурилди.[8] Уй спирал шаклида бўлиб, томи текис эди ва шиша ҳамда бетондан барпо этилганди. Унинг таркибига шахсий гараж, қайиқхона ва вертолёт майдончаси кирарди. Унинг бошқа эътиборга молик жиҳатлари ҳам бор эди: автомобил ойнасидек пастга тушадиган деразалар, хат-хабар учун мўлжалланган узатувчи қувур ва тайёр таомлар билан таъминланган ошхона.[9] Гаражда Додге Cабриолет Cоупé русумли автомобил турарди, қайиқхонада Чрис Cрафт қайиғи, томда эса автожир жойлашганди.[10] Шу тариқа Жаcобсен дарҳол ўта замонавий меъмор сифатида эътироф этилди.

Иккинчи жаҳон урушигача бўлган фаолияти

Жаcобсен лойиҳалаган қутқарувчилар минораларидан бири, Беллевуэ Беач

«Келажак уйи» мукофотини олганидан бир йил ўтиб, Арне Жаcобсен ўз идорасига асос солди. У функсионалистик услубдаги Ротҳенборг уйини лойиҳалаштирди ва уни энг майда тафсилотларгача режалаштирди. Бундай ёндашув унинг кейинги кўплаб ишларига ҳам хос эди.[11]

Кўп ўтмай у Гентофте Муниcипалитй эълон қилган танловда ғолиб чиқди. Танлов Копенгагендан бир оз шимолда, Øресунд қирғоғидаги Клампенборгда денгиз бўйи дам олиш мажмуасини лойиҳалашга бағишланган эди. Мажмуанинг турли қисмлари унинг Даниядаги илк йирик муваффақияти бўлди. Шу тариқа у халқаро замонавий услубнинг етакчи миллий тарафдори сифатида танилди. 1932-йилда биринчи обект — Беллевуэ денгиз ҳаммоми қуриб битказилди. Якобсен киосклар, кийим алмаштириш кабиналари ва ўзига хос кўк чизиқли лифегуард тоwерларидан тортиб чипталар, мавсумий карталар ва ҳатто ходимларнинг формасигача — ҳамма нарсани ўзи лойиҳалаштирди.[12] Ҳудуднинг марказида юз метрдан баланд лоокоут тоwер қад ростлаши керак эди, унинг тепасида эса айланувчи ресторан кўзда тутилганди. Бироқ маҳаллий аҳоли кескин норозилик билдиргач, бу ғоядан воз кечишди. Шунга қарамай, минора ҳудуддаги биноларнинг умумий жойлашувида акс этган: барча иншоотлар йўқ марказдан тарқалган чизиқлар бўйлаб тизилган. 1934-йилда Беллависта турар-жой мажмуаси барпо этилди. У бетон, пўлат ва шишадан қурилган бўлиб, силлиқ юзалари ҳамда очиқ режаси билан ажралиб турарди. Бинода ортиқча унсур ёки безак умуман йўқ эди. Оқ трилогия 1937-йилда якунланди: Беллевуэ театри йиғиладиган томга эга бўлиб, очиқ ҳавода томоша кўрсатиш имконини берарди.[12] Бу дастлабки ишларда Якобсен Германияда, айниқса Стуттгартдаги Wеиссенҳоф Эстатеда кўрган оқ кубизм меъморчилигининг таъсири яққол сезилиб туради. Беллевуэдаги оқ бинолар гуруҳига Сковшовед ёқилғи қуйиш шохобчаси ҳам киради. Ўша даврда бу лойиҳаларни «замонавий турмуш тарзи орзуси» деб таърифлашган.[13]

Орхус шаҳар ратушаси

Жамоатчилик унинг авангард услубига қаттиқ қаршилик кўрсатган бўлса-да, Якобсен Копенгагеннинг энг қадимий майдонларидан бири — Гаммелторвда Стеллинг Ҳоусени қурди. Бу ерда модернистик услуб анча вазмин қўлланган. Кейинчалик бино тарихий муҳитда қуриш бўйича намунали мисол деб баҳоланди. Аммо ўша кунларда у қаттиқ норозиликларга сабаб бўлган эди. Бир газета Якобсенни «умрбод меъморчиликдан четлаштириш» керак, деб ёзганди.[14]

Эрик Мøллер билан биргаликда Åрҳус Cитй Ҳалл лойиҳаси танловида ғалаба қозонганида ҳам унинг иши баҳс-мунозарага сабаб бўлди. Лойиҳани ҳаддан ташқари замонавий ва монументалликка қарши деб баҳоладилар. Охир-оқибат Жаcобсен бинога минора қўшишга ҳамда деворларини мармар билан қоплашга мажбур бўлди.[15] Шунга қарамай, бу бино унинг энг муҳим асарларидан бири саналади. У бир-бирига нисбатан силжитилган учта ҳажмдан иборат.

Иккинчи жаҳон уруши давридаги муҳожирлик ва қайтиш

Сøҳолм И қаторли уйлари, Клампенборг

Wорлд Wар ИИ йилларида қурилиш материаллари тақчиллиги ва яҳудий фуқароларга қарши қаратилган нацистларнинг ирқий қонунлари буюртма олишни қийинлаштирди. 1943-йилда нацистлар Дания яҳудийларини конслагерларга сургун қилишни режалаштирди. Арне Жаcобсен ўзининг Жеwиш келиб чиқиши сабабли идорасини ташлаб, муҳожирликка кетишга мажбур бўлди. У бошқа даниялик яҳудийлар билан бирга, Дания қаршилик ҳаракати кўмагида мамлакатни тарк этди. Меъмор кичик қайиқда эшкак эшиб, Øресунд орқали қўшни Швецияга ўтди ва у ерда икки йил яшади. Бу даврда унинг меъморлик фаолияти икки шифокор учун қурилган ёзги уй билан чекланди.[6] Бунинг ўрнига у вақтини газлама ва девор қоғози дизайнига бағишлади.

Уруш 1945-йилда тугагач, Жаcобсен Данияга қайтди ва меъморлик фаолиятини давом эттирди. Мамлакат ҳам уй-жойларга, ҳам янги жамоат биноларига кескин муҳтож эди. Аммо энг аввало кечиктирмай қуриш мумкин бўлган содда бинолар зарур эди.

Бир неча йилдан кейин Жаcобсен фаолиятини яна изга солди. 1952-йилда бунёд этилган Аллеҳусене мажмуаси ва 1955-йилдаги Сøҳолм қаторли уйлари каби лойиҳалар билан у тажрибавий босқичга қадам қўйди. Меъмор Сøҳолм уйларидан бирига кўчиб ўтди ва умрининг охиригача шу ерда яшади.[16]

Рøдовре шаҳар ҳокимияти биносининг марказий зинапояси

1952–1956-йилларда қурилган Рøдовре Тоwн Ҳалл Жаcобсен турли материалларни қанчалик маҳорат билан уйғунлаштирганини кўрсатади: қумтош, икки хил шиша, бўялган металл конструксиялар ва зангламайдиган пўлат. Бино марказий зинапояси билан ҳам машҳур: уни томдан туширилган тўқ сариқ-қизил пўлат таянчлар ушлаб туради. Зинапоянинг ён томонларини 5 см қалинликдаги пўлат листдан кесиб, тўқ кулранг рангга бўяганлар. Бор-йўғи бир неча миллиметр қалинликдаги зиналар зангламайдиган пўлатдан ясалган, устки томонини эса яхши ушлаши учун резина қоплайди.

Мункегаард Счоол шиша йўлаклар билан боғланган павилонлардан иборат. Улар кичик ҳовлилар атрофида панжарасимон тизимда жойлаштирилган. Бино халқаро мактаб доираларида катта эътибор қозонди ва меъморнинг жаҳондаги шуҳрати ортишига ҳисса қўшди.[17][18]

Йирик буюртмалар

1956–1960-йилларда қурилган САС Роял Ҳотел меҳмонхонаси Жаcобсенга «дунёдаги илк дизайнер меҳмонхонаси» деб аталган бинони лойиҳалаш имконини берди.[19] У бинонинг ўзидан тортиб мебел ва жиҳозларигача, ҳатто совғалар дўконида сотиладиган кулдонлар ва аэропорт автобусларигача ҳамма нарсани лойиҳалаштирди.

Сент-Кетрин коллежи, Оксфорд, ғарб томондан кўриниши

Бу йирик ишлар чет эллик буюртмачиларнинг эътиборини тортди. Рöдовре шаҳар ҳокимияти биноси туфайли у Германиядаги илк танловга таклиф қилинди, кейинчалик эса бошқа бир қанча немис лойиҳалари устида ишлади.

Оксфорд домлаларидан иборат гуруҳ Сент-Кетрин коллежи учун меъмор излаб, САС меҳмонхонаси ва Мункегор мактабини бориб кўрди. Улар тез орада бу муҳим буюртма учун Жаcобсен энг тўғри танлов эканига ишонч ҳосил қилишди.[6] Меъмор бу сафар ҳам ҳамма нарсани — боғдан тортиб ҳовузга қўйиладиган балиқ турларигача — ўзи белгилади. Овқатланиш зали кумбрия сланецидан ётқизилган поли билан алоҳида ажралиб туради. Коллежнинг дастлабки бинолари 1993-йил 30-мартда И тоифадаги ёдгорлик мақомини олди.[20] Кампусдаги айрим бинолар, жумладан И тоифадаги ёдгорлик сифатида рўйхатга олинган велосипедхона ҳам алоҳида юксак мақомга эга.[21]

Тугалланмаган ишлар

1971-йилда Арне Жаcобсен кутилмаганда вафот этганида, унинг қўлида бир неча йирик лойиҳа бор эди. Улар орасида Германиянинг Майнс ва Кастроп-Рауксел шаҳарларидаги янги ҳокимият бинолари, Дания Миллий банки ҳамда Лондондаги Дания Қироллик элчихонаси бор эди. Бу лойиҳаларни Диссинг+Wеитлинг фирмаси якунлади; уни Жаcобсеннинг собиқ етакчи ходимлари Ҳанс Диссинг ва Отто Wеитлинг ташкил этган эди.

Мебел ва маҳсулот дизайни

Жаcобсен САС Роял Ҳотел учун яратган Дроп, Эгг ва Сwан чаирс креслолари (орқа фонда кўриниб турибди).
Жаcобсен мебели ва бошқа буюмлари кўргазмаси, САС Роял Ҳотел, Cопенҳаген 2000-йил.

Бугунги кунда Арне Жаcобсен, аввало, мебел дизайни билан эсга олинади. Бироқ унинг ўзи меъмор эканини ҳамма нарсадан устун қўярди. Виржиния Технология институти профессори Скотт Пул айтишича, Арне Жаcобсен «дизайнер» сўзини ҳеч қачон ишлатмаган ва бу сўзни ёқтирмаслиги билан машҳур бўлган.[22]

Маҳсулот дизайнига у Гесамткунст ғоясига бўлган қизиқиши орқали кириб келди. Кейинчалик мустақил шуҳрат қозонган дизайнларининг кўпчилигини у меъморий лойиҳалар учун яратган эди. Илк мебел ишланмаларидан бири — 1929-йилги Парис креслоси. Бу кресло унинг машҳур «Ҳоусе оф тҳе Футуре» уйи ички безаги таркибида ҳам намойиш этилган. Мебел дизайнларининг аксарияти мебел ишлаб чиқарувчиси Фритз Ҳансен билан ҳамкорликда туғилди; ҳамкорликни у 1934-йилда бошлаган. Чироқ ва ёритиш қурилмаларини эса Лоуис Поулсен билан биргаликда ишлаб чиқди. 1925-йилги Париж кўргазмасида креслоси муваффақият қозонган бўлса-да, мебел дизайнига қизиқиши 1950-йилларда авжига чиқди.

Илҳомнинг муҳим манбаларидан бири Чарлес анд Рай Эамеснинг эгилган фанердан ясалган ишланмалари бўлди. Унга италиялик дизайн тарихчиси Эрнесто Рогерс ҳам таъсир кўрсатди. Рогерс ҳар бир буюм дизайни бир хил даражада муҳим, деб эълон қилган эди: «қошиқдан тортиб шаҳаргача». Бу қараш Жаcобсеннинг ўз идеалларига жуда мос тушарди.

Но. 7 чаирс — Нй Cарлсберг Глйптотек аудиториясида, Cопенҳаген

1951-йилда у Ново фармацевтика фабрикасининг қўшимча биноси учун «Чумоли» креслосини яратди, 1955-йилда эса Еттинчи серия пайдо бўлди. Ҳар иккаласи замон эҳтиёжларига тўлиқ жавоб берарди: улар енгил, ихчам ва бир-бирига осонгина тахланадиган эди. Яна икки муваффақиятли кресло — «Тухум» ва «Оққуш» — САС Роял меҳмонхонаси учун яратилди; меҳмонхона лойиҳасини ҳам у 1956-йилда ишлаган.

Жаcобсеннинг мебел соҳасидаги энг катта ҳиссаси 1951–52-йилларда яратилган уч оёқли «Чумоли» креслоси бўлди. Кресло функсионалликни кўзлаб ишланган: унинг ламинатланган шпонли фанер қисми хромланган оёқларга ўрнатилган. Оёқлар ихчам бўлиб, креслоларни жойни тежаш мақсадида устма-уст тахлаш мумкин эди.[23]

Бошқа ишланмаларни у асранди ўғли Петер Ҳолмбл асос солган Стелтон компанияси учун яратди. Улар орасида бугун классикага айланган Cйлинда Лине зангламас пўлат коктейл тўплами ва стол анжомлари бор.

Яна бир ички дизайн намунаси — ҳаммом ва ошхона учун мўлжалланган жўмраклар ҳамда аксессуарлар туркуми. Уларни у 1961-йилда Дания Миллий банки лойиҳаси танловида ғалаба қозонганидан сўнг яратди. Бу классик дизайнни бугунги кунда ҳам Даниянинг Вола компанияси ишлаб чиқаради.

Услуб ва мерос

Десигн 1935–1989: Wҳат Модерн Wас китобининг ҳаммуаллифи Р. Крейг Миллернинг фикрича, Жаcобсен ижоди «ҳам модернизмга, ҳам Дания ва Скандинавия мамлакатларининг модерн ҳаракатидаги алоҳида ўрнига қўшилган муҳим ва ўзига хос ҳиссадир». У сўзида давом этади: «Аслида шуни ҳам айтиш мумкинки, агар Арне Жаcобсен каби скандинавиялик дизайнер ва меъморлар модерн ҳаракатига инсоний унсур қўшмаганида, унинг кўп жиҳатлари йўқолиб, бутунлай унутилиб кетган бўларди.»[9]

Арне Жаcобсен мутаносиблик туйғуси билан машҳур. Дарҳақиқат, у буни ўз ижодининг асосий хусусиятларидан бири деб билган. Бир суҳбатда у шундай деган: «Қадимги Мисрнинг гўзал маъбадларини гўзал қилган нарса айнан мутаносибликдир [...] Уйғониш даври ва барокко услубининг энг кўп қойил қолинадиган биноларига назар ташласак, уларнинг барчаси мутаносиб қурилганини кўрамиз. Энг асосий нарса — шу.»[9]

Танланган асарлар

Аллéҳусене турар-жой мажмуаси, Гентофте, 1949–1953
Сент-Кетрин коллежи, Оксфорд — бакалавр хоналари ва қўнғироқ минораси, ғарбдан кўриниши
Дания элчихонаси, Лондон
Шаҳар ратушаси ва Форум биноси, Кастроп-Рауксел, 1966–1976

Меъморчилик

Мебел ва маҳсулот дизайни

1957-йилда САС Роял меҳмонхонаси учун ишланган АЖ стол чироғи; ишлаб чиқарувчи — Лоуис Поулсен
1970-йилда Дания Миллий банки учун яратилган Банкерс девор соати; ишлаб чиқарувчи — Лоуис Поулсен

Маданият ва оммавий ахборот воситаларида

  • Арне Якобсеннинг 7-рақамли курсиси машҳур суратдаги буюм сифатида танилган. 1963-йилда Люис Морли Кристин Килерни суратга олганда, унинг яланғочлигини айнан шу курси билан тўсган эди.[29] Морли тасодифан устахонасидаги курсидан фойдаланган, у эса Якобсен лойиҳасининг нусхаси бўлиб чиққан. Шундан бери «7-рақамли» курсилар шу позани такрорловчи кўплаб шунга ўхшаш портретларда ишлатилган.
  • «Эттинчи» курси ББC телекомпаниясининг Эастендерс сериали декорациясида ҳам кўринган.[6]
  • Якобсен яратган стол асбоблари тўпламида ўнг ва чап қўл учун мўлжалланган қошиқлар бор. Стенли Кубрик бу тўпламдан ўзининг «2001: Космик одиссея» филмида фойдаланган. Тўплам филм учун «келажакка хос» кўриниши туфайли танланган.
  • Арне Якобсеннинг набираси Тобиас Якобсен ҳам мебел дизайнери. У, масалан, «Вио» курсисини (скрипка унсурларига асосланган) ва «Боомеранг» жавонини (эгри улоқтириш таёғи номи билан аталган) яратган.[30]

Сан-Франсиско аэропортининг 56А дарвозасида унинг лойиҳаси асосидаги курсилар ўрнатилган.

Мукофот ва эътирофлар

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ „Арне Жаcобсен | Даниш арчитеcт“ (эн). Энcйcлопедиа Британниcа. Қаралди: 2020-йил 18-декабр.
  2. ↑ Биограпҳй фром Арне-Жаcобсен.cом.
  3. ↑ „Биограпҳй – Арне Жаcобсен Десигн“ (эн-УС). Арне Жаcобсен. Қаралди: 2023-йил 11-март.
  4. ↑ „Арне Жаcобсен“. ансwерс.cом. Қаралди: 2010-йил 1-январ.
  5. ↑ Фиэлл, Чарлотте; Фиэлл, Петер. Десигн оф тҳе 20тҳ Cентурй, 25тҳ анниверсарй, Кöлн: Тасчен, 2005 — 354-бет. ИСБН 9783822840788. ОCЛC 809539744. 
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 „Арне Жаcобсен“. Десигн Мусеум. 2010-йил 5-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 1-январ.
  7. ↑ „Арне Жаcобсен“. Кеттерер Кунст. 2008-йил 13-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 1-январ.
  8. ↑ Шоп, Финниш Десигн „Арне Жаcобсен десигн“ (эн). www.финнишдесигншоп.cом. Қаралди: 2018-йил 19-сентябр.
  9. ↑ 9,0 9,1 9,2 „Биограпҳй + Ресоурcес: Эгг Чаир десигнер Арне Жаcобсен“. Фритз Ҳансен. 2014-йил 29-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 16-январ.
  10. ↑ „Жаcобсен'с лигҳт“. Лоуис Поулсен. 2011-йил 13-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 4-январ.
  11. ↑ „Ротҳенборгс Ҳус“. Гентофте Муниcипалитй. 2011-йил 21-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 24-январ.
  12. ↑ 12,0 12,1 „Арне Жаcобсенс бетагенде Беллевуэ ог Беллависта“. Виллаберне. 2011-йил 19-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 16-январ.
  13. ↑ „Арне Жаcобсен -Рестаурант Жаcобсен“. арcспаcе. 2010-йил 8-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 16-январ.
  14. ↑ „Арне Жаcобсен – Абсолутелй Модерн“. арcспаcе. 2009-йил 21-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 16-январ.
  15. ↑ „ÅРҲУС РÅДҲУС (1942“. Даниш Арчитеcтуре Cентер. 2011-йил 19-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 16-январ.
  16. ↑ 16,0 16,1 „АРНЕ ЖАCОБСЕН'С ОWН ҲОУСЕ“. Реалеа. Қаралди: 2010-йил 20-январ.
  17. ↑ „Мункегåрдссколен“. арнежаcобсен.ген. 2011-йил 7-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 16-январ.
  18. ↑ „Мункегåрдссколен“. Даниш Арчитеcтуре Cентре. 2011-йил 19-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 16-январ.
  19. ↑ Каминер, Мичаэл. „Wҳере тҳе Роомс Аре тҳе Виэw“ (2009-йил 12-июл). Қаралди: 2010-йил 4-январ.
  20. ↑ „Листед Буилдингс Онлине – Ст Cатҳеринес Cоллеге, Подиум Анд Алл Буилдингс Упон Ит“. Ҳеритаге Гатеwай. Қаралди: 2008-йил 16-сентябр.
  21. ↑ Ҳисториc Энгланд. „Ст Cатҳерине'с Cоллеге Биcйcле Сторе (Граде И) (1229973)“. Натионал Ҳеритаге Лист фор Энгланд. Қаралди: 2023-йил 3-декабр.
  22. ↑ „Арне Жаcобсен“. Арчитеcтуул. Қаралди: 2026-йил 11-январ.
  23. ↑ Ҳаcкней, Род (Аутумн 1972). "Арне Жаcобсен: Арчитеcтуре анд Фине Арт" (эн-гб). Леонардо (Cамбридге, Массачусетц: МИТ Пресс) 5 (4): 307–313. дои:10.2307/1572585. ИССН 0024-094Х. ОCЛC 5547939901. ҳттпс://www.жстор.орг/стабле/1572585. Қаралди: 2024-10-02. Арне Жаcобсен]]
  24. ↑ „Сøҳолм 2“. Гентофте Муниcипалитй. 2011-йил 21-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 20-январ.
  25. ↑ „Рæккеҳусене Сøҳолм ИИИ“. Гентофте Муниcипалитй. 2011-йил 21-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 20-январ.
  26. ↑ Десигнед тогетҳер wитҳ Отто Wеитлинг, wҳо оверсаw тҳе cонструcтион фром Жаcобсенс деатҳ ин 1971 онwард.|урл=ҳттп://www.баукунст-нрw.де/обжекте/Форум-унд-Ратҳаус-Cастроп-Раухел--281.ҳтм |
  27. ↑ Белиэвед то ҳаве беэн нотаблй суccессфул.
  28. ↑ Тҳе датес ҳере репресент тҳе период оф cонструcтион онлй.
  29. ↑ Чристине Кеэлер Пҳотограпҳ: А Модерн Иcон – Виcториа анд Алберт Мусеум
  30. ↑ „Десигнерпрофиле Тобиас Жаcобсен“, Инспиратион бй Фашион Фор Ҳоме, Д: Фашион Фор Ҳоме, 25 Феврал 2015, қаралди: 9 Ноябр 2015.
  31. ↑ „Wҳо'с Wҳо ин тҳе Тwентиэтҳ Cентурй“. Қаралди: 2022-йил 27-август.
  32. ↑ „Принс Эуген Медалжен“. 2020-йил 29-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 14-феврал.

Қўшимча адабиёт

Ташқи ҳаволалар

Андоза:Арне Жаcобсен Андоза:Даниш модерн

Манба

Ушбу мақола Википедиянинг эн.wикипедиа.орг уланишидан автоматик таржима орқали олинган (CC БЙ-СА 4.0).