Бахнинг „Жесу, Жой оф Ман'с Десиринг“ асаридаги арпежиолар туркуми Файл:Бач Арпеггио.мид
Бетховеннинг „Моонлигҳт Соната“ арпежиолари билан бошланадиФайл:Беэтҳовен пиано соната 14 мвмт 1 бар 1-4.мид.

Арпежио (италянча: „арпеггио“ – арфада чалиш), арпеджио, арпеджо (италянча: „арпеггиаре“) – кўпинча паст товушдан бошланадиган аккорд товушларини бир вақтнинг ўзида эмас, балки кетма-кетликда тартиб билан ижро этиш усули[1][2][3].

Арпежио кўпроқ арфада, шунингдек фортепиано, чанг ва қонун каби чолғуларда кенг қўлланади. Ижро этилиши керак бўлган аккордларнинг чап томонига тикка тўлқинсимон чизиқ қўйилади. У арпежио усулини кўрсатади[2][3]. Мисол: <сcоре соунд="1" оверриде_миди="Арпеггиатед чорд он Г.мид">{ \оверриде Сcоре.ТимеСигнатуре #'стенcил = ##ф \релативе c {

 \cлеф требле 
 \тиме 4/4 
 <г б д>1\арпеггио

} }</сcоре>

Манбалар

  1. ↑ Файл:Натионал Энcйcлопедиа оф Узбекистан лого.пнг „Арпежио“, Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (А-ҳарфи). Тошкент: „Ўзбекистон миллий энсиклопедияси“ Давлат илмий нашриёти, 2000–2006-йиллар.
  2. ↑ 2,0 2,1 И. А. Акбаров. Музика луғати. Тошкент: Ғафур Ғулом номидаги Адабиёт ва санъат нашриёти, 1987. 
  3. ↑ 3,0 3,1 И. А. Акбаров. Мусиқа луғати. Тошкент: Ўқитувчи нашриёти, 1997 — 384-бет. ИСБН 5-645-02422-2. 

Ҳаволалар