Ас-Сувайдий (1204–1292, ҳижрий 604–690, тўлиқ исми ‘Изз ад-Дин Абу Ишоқ Иброҳим ибн Муҳаммад ибн Тархон ас-Сувайди ابراهيم ابن محمد ابن طرخان السويدى) — ўрта асрлар араб[1] табиби. Авс қабиласидан бўлган[2] ва Ибн ал-Байторнинг шогирди эди. Қоҳира ва Дамашқда фаолият юритиб, у учта асар тузган: ўсимлик номлари ҳақида рисола, тошларнинг тиббий қўлланилиши ҳақида рисола ва тиббий рецептлар ҳамда муолажалар китоби (Тазкира). Ас-Сувайдийнинг Тазкираси 16-асрда Шаъроний томонидан ихчамлаштирилган[3].

Манбалар

  1. ↑ А., Диэтрич (эн). ал-СУWАЙДĪ. Брилл. дои:10.1163/1573-3912_ислам_cом_1129. 
  2. ↑ „فصل: عز الدين بن السويدي|نداء الإيمان“. www.ал-эман.cом.
  3. ↑ Муẖтаṣар таḏкира-т ас-Суwайдī фī л-ṭибб / лил Имāм аš-Šаʿрāнī; wа би-ҳāмиš-и-ҳā таḏкира-т аš-Šайẖ ʾАḥмад ал-Қалйūбī фī л-ṭибб эд. Cаиро, 1302 [1885]/1316 [1899]; эд. Аḥмад Фарīд ал-Мазīдī, Беирут (1998). МС А 45 ин тҳе УС Натионал Либрарй оф Медиcине, Бетҳесда, МД.
  • К. Броккелман, Гесчичте дер арабисчен Литтератур (1-нашр 1889–1936, 2-нашр 1943–49) 1-жилд, 493-бет (2-нашр 650-бет), 38-рақам.
  • К. Броккелман, Гесчичте дер арабисчен Литтератур, илова (Лейден: Брилл, 1937–1942), 1-жилд, 900-бет, 38-рақам.
  • Манфред Уллманн, „Диэ Медизин им Ислам“, Ҳандбуч дер Ориэнталистикда, (Лейден: Э. Ж. Брилл, 1970), И-бўлим, қўшимча жилд ВИ, 1-қисм, 284-бет.

Ҳаволалар