Ziyosfera

Asop

Asop (qadimgi yunoncha: Ἀσωπὸς Ἀsωpὸs) — qadimgi yunon mifologiyasida daryo xudosi[1]. Asoplar deb ataladigan daryolardan ikkita eng yirik va eng mashhurlari Sikyon va Boeotiya mifologiyada oʻz oʻrnini topgan va bundan tashqari, mifologik afsonalarda bu ikki daryo koʻpincha aralashib ketadi[2].

Okean va Tefining oʻgʻli; yoki (Akusilayga koʻra) Pero va Poseidon; yoki Zevs va Evrinom. Phliasians koʻra, Selus va Poseydon oʻgʻli[3]. Metopaning xotini. Oʻgʻillari Ismen va Pelagont va 20 qizi (ulardan biri Egina). Boshqalarga koʻra, Pelasg va Ismenning oʻgʻillari va 12 qizi: Kerkira, Salamina, Egina, Pirena, Κλεώνη, Thebe, Tanagra, Thespia, Asopida, Sinope, Ornia, Chalkis[4]. Yoki uning 9 ta qizi bor: 3 ta suyukli Zevs, 3 tasi Poseydon, 2 tasi Apollon, 1 tasi Germes[5]. Qizlar orasida Euboea ham nomlanadi. Phliunt aholisining soʻzlariga koʻra, uning 3 qizi bor: Korkira, Aegina va Thebe[6]. Aegina va Thebe Asopusning kichik qizlari[7]. Asopning qizlari Memnon uchun motam tutdilar[8][9].

Zevs qizini oʻgʻirlaganida, Asop uni taʼqib qildi, lekin Zevs uni momaqaldiroq bilan urdi. Shuning uchun Asop daryosida koʻmirlar mavjud[10]. Burgut qiyofasini olgan Zevs tomonidan magʻlubiyatga uchradi[11]. Fliasiylar va siyoniyaliklarning fikriga koʻra, Milet yaqinida dengizga oqib oʻtadigan Meander daryosi Peloponnesga yetib boradi va Asopni tashkil qiladi[12]. Ivikning soʻzlariga koʻra, Sikyondagi Asop Frigiyadan oqib oʻtadi[13]. Uni buqa bilan tenglashtirishadi[14].

Manbalar

  1. ↑ Mifы narodov mira. Entsiklopediya. V 2 tomax. M.: Sovetskaya entsiklopediya, 1991—92 — 115-bet. 
  2. ↑ Lyubker F. Asopus // Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey po Lyubkeru / pod red. F. F. Zelinskiy, A. I. Georgievskiy, M. S. Kutorga, F. Gelьbke, P. V. Nikitin, V. A. Kanskiy, per. A. D. Veysman, F. Gelьbke, L. A. Georgievskiy, A. I. Davidenkov, V. A. Kanskiy, P. V. Nikitin, I. A. Smirnov, E. A. Vert, O. Yu. Klemenchich, N. V. Rubinskiy — SPb.: Obщestvo klassicheskoy filologii i pedagogiki, 1885. — S. 169.
  3. ↑ Pavsaniy. Opisanie Elladi II 12, 4
  4. ↑ Diodor Sitsiliyskiy. Istoricheskaya biblioteka IV 72, 1
  5. ↑ Korinna, fr. 1 Peydj
  6. ↑ Pavsaniy. Opisanie Elladi II 5, 2
  7. ↑ Pindar. Istmiyskie pesni VIII 18
  8. ↑ Kvint Smirnskiy. Posle Gomera II 718—730
  9. ↑ Asopus // Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey / avt.-sost. F. Lyubker ; Pod redaktsiey chlenov Obщestva klassicheskoy filologii i pedagogiki F. Gelьbke, L. Georgievskogo, F. Zelinskogo, V. Kanskogo, M. Kutorgi i P. Nikitina. — SPb., 1885. — S. 169.
  10. ↑ Psevdo-Apollodor. Mifologicheskaya biblioteka I 9, 3; III 12, 6
  11. ↑ Nonn Panopolitanskiy. Deyaniya Dionisa XXIII 279
  12. ↑ Pavsaniy. Opisanie Elladi II 5, 3
  13. ↑ Strabon. Geografiya VI 2, 4
  14. ↑ Klavdiy Elian. Pyostrie rasskazi II 33

Adabiyotlar

  • Asopus // Ensiklopedicheskiy slovar Brokgauza i Yefrona : v 86 t. (82 t. i 4 dop.). — SPb., 1890—1907.
"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/Asop" dan olindi