Авраам Бернхард - 1762-1832 (Христианлик динини қабул қилинган) - рус шифокори ҳамда яҳудийларни турли жиноятларида айбланишларига қарши ёзилган асарлар муаллифи.

Аврам Бернгҳард
Таваллуди
Аврам

1762-йил
Вафоти 1832-йил
Фуқаролиги рус
Таълими 1789-йил, Лондонда та'лим олган.
Касби шифокор
Фаолият йиллари 1798-1832
Миллати рус
Дини христиан

У Шимолий-Г'арбий о'лканинг турли ҳудудларида фуқаролар шифокори ва ҳарбий шифокор бо'либ фаолият олиб борган, шунингдек , тиббиётга алоқадор бир қатор асарларни яратган. Унинг Павлус И га юборган "О'з-о'зини Худонинг зулматидаги ёруг'лик" дейилган ёзуви, тарихчиларнинг фикрига ко'ра, яҳудийларга қарши уруш келиб чиқишига сабаб бо'лгани учун бу нарса императорга сезиларли та'сир ко'рсатди.

Биография

У 1762 йилда туг'илган. 1789-йилда Лондонда о'қиган, Газенпотеда амалиёт о'таган. 1798- йилда Петербург тиббиёт техникумида шифокор сифатида иш бошлаб, Шавлида (Вилна вилояти) шифокорликка тайинланган[1][2].

1802-йилда Бернхард касаллик туфайли хизматдан бо'шатилган, аммо 1805-йилда у армияга юборилган ҳамда Кобрин ҳарбий госпиталида хизмат қилган(1806), шунингдек Литвадаги барча касалхоналарнинг бош шифокори лавозимини эгаллаган(1808) (шу билан бирга у суд маслаҳатчиси лавозимида ҳам фаолият юритган), кейинчалик Слоним вақтинчалик ҳарбий госпиталида ишлаган ва 1810-йилда у яна хизматдан четлатилган[1][2]. Ишдан бо'шатилгандан со'нг, Бернҳард Митауда амалиёт о'тади, кейин Москвага жо'натилди[1], лекин 1812-йилда Минск тиббиёт кенгашига инспектор этиб тайинланди; аммо, Бернҳард кейинги йили яна ишдан бо'шатилди. 1819-йилда у Вилна тиббиёт кенгашига инспектор этиб тайинланди, аммо 1822-йилда у яна хизматни тарк этишга мажбур бо'лди Бироқ, 1824-йилда (Юлиус Гессен о'ша пайтда Бернҳард сувга чо'мган деб тахмин қилади) яна Минск тиббиёт кенгашига тайинланди; кейинги йили император Александр И Бернхарднинг “Вилна шаҳрининг тиббий-топографик тавсифи” асари немис тилида нашр этилиши муносабати билан унинг маошини оширишни буюрди. 182-йилда Бернхард ички ишлар вазири Василий Ланскийга "Беитрäге зур медиcинисчен Полиcей унд гесчичтличен Арзнеикунда" иншосини чоп этишга рухсат со'раб мурожаат қилди, унда у бошқа нарсалар қаторида яҳудийларга эрта турмуш қуришни тақиқлашни таклиф қилди ва э'тиборни тортди ва яҳудийларнинг тезлаштирилган дафн этилиши (иншо [[Медико конференцияси томонидан тасдиқланган) - Жарроҳлик академияси эди[1].

У 1832-йилда вафот этган[1]. Зулматдаги нур хотиралари Александр И нинг о'лимидан со'нг офисидан топилган қог'озлар орасида "тиббиёт доктори Бернард Шавелнинг" мактуби ва у билан бирга яҳудийлар ҳақида "О'з-о'зини зулматдаги ёруг'лик", "О'рта асрларда яҳудийларнинг та'қиб қилинишининг умумий тавсифи билан, айниқса, Пасха байрамларида улар томонидан исте'мол қилинган насроний болаларнинг қонини олиш учун о'лдирганликда гумон қилинган иккита тергов иши то'г'рисидаги ма'лумотлар ва Қонуннинг турли далиллари билан Мусо ва Талмуд ҳақидаги бундай айбловга қарши эди.

Бернхарднинг Шавлида (1798-1802) шифокор бо'лганлиги ҳақидаги ко'рсатма шуни ко'рсатадики, эслатма 1799-йилда Павел И ҳукмронлиги даврида Витебск вилоятида Сенно иши таҳлили олиб борилган вақтга то'г'ри келади. Шоир ва сенатор [[Габриэл Державин яҳудийлардан фойдаланишга уриниб ко'рган ва у о'зининг "Фикрида" о'з о'рнини кимга бергани ҳақида эди ; бу тахминни Александр И идорасидан топилган бошқа ҳужжатлар Павел И И ҳукмронлиги даврига тааллуқли эканлиги тасдиқланади[3]. Тарихчиларнинг фикрига ко'ра, Бернхарднинг эслатмаси Пол Ининг Сенно ишини тергов қилиш ва Шклова яҳудийларининг Державин томонидан ко'риб чиқилган Шклова эгаси граф Семён Зоричга қарши шикояти ҳақидаги фикрига сезиларли та'сир ко'рсатди. Император Державинга Сеннодаги жиноий иш бо'йича терговга аралашмасликни ва Зоричга қарши шикоятни яҳудийларга хос бо'лган "ваҳшийликлар" ҳақида умумлаштирмасдан ко'риб чиқишни буюрган эди[4] Нашр қилинган асарлар Грüнде фüр диэ Инокулатион; дем Литҳауисчен Ландволке геwидмет (нем.). — Митау, 1799. Обсерватионс сур л’энтерремент прéматурé дес Жуифс à. — Митау, 1799.; то же на немецком языке Бемеркунген üбер дас фрüҳе Беэрдиген дер жüдисчен Леичен. — Митау, 1802. Медиcинисччирургиче Беобачтунген ин ден Криэгшоспитäлерн зу Кобрин унд Слоним гесаммелт (нем.)., (в 2-х частях) Беҳандлунг эинес эпидемисчен Wурмфиэберс, дас им Жаҳр 1796 ин Cурланд ҳеррсчте (нем.) // Ҳуфеланд’с Жоурнал ф. практ. Арзенеикунде. — 1797. Медико-топографическое описание города Вильны. (на немецком языке) Беитрäге зур медиcинисчен Полиcей унд гесчичтличен Арзнеикунде (нем.).

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Гессен 1909.
  2. ↑ 2,0 2,1 Кульбин 1900.
  3. ↑ Гессен Ю. И. Бернгард, Авраам // Еврейская энциклопедия Брокгауза и Ефрона. — СПб., 1909. — Т. 4. — Стб. 296—297.
  4. ↑ Гессен Ю. И. Обвинение евреев в преступлениях с ритуальной целью // Еврейская энциклопедия Брокгауза и Ефрона. — СПб., 1911. — Т. 11. — Стб. 870.