Ayxmofobiya

Айхмофобия (/ˌэɪкмəˈфоʊбиə/) — ўзига хос фобия тури бўлиб, учбурчаклар, юлдузлар, квадратлар, қалам учлари, игналар, пичоқлар, найзалар, тиканлар каби ўткир тиғли буюмлар ва шунингдек, ўсимликлар (масалан, қушқўнмас ва шунга ўхшаш бегона ўтлар), кактус зирапчалари, қарағай игналари, синган шишалар, синган чинни, ўткир ёғоч бўлаклари, бир сўз билан айтганда, қиррали ва учли нарсалардан қўрқиш шу ном билан юритилади[1]. Айхмофобия сўзи юнонча аичмē - нуқта ва пҳобос — қўрқув сўзларидан келиб чиққан. Бу қўрқувни белонефобия ёки энетофобия деб ҳам аташ мумкин.
Баъзида, бу атама игна қўрқуви ёки игна қўрқуви (трипанофобия) деб аталадиган нарсага нисбатан ҳам қўлланади. Игна қўрқуви деб, инъэкция ёки тери остига игналари билан боғлиқ тиббий муолажалардан қўрқишга нисбатан айтилади.
Бу қўрқувни бемор ўткир нарсалардан қўрқмайдиган, лекин яқин атрофдаги ўткир нарсаларга қараганида оғриқ ёки ноқулайлик ҳис қиладиган Визуал лооминг синдроми билан адаштирмаслик керак.
Манбалар
- ↑ „Аичмопҳобиа“. Медиcал Диcтионарй. Мерриам-Wебстер (2012). Қаралди: 2012-йил 30-ноябр.