Azari Tusiy
Азарий Тусий (форсча: آذری طوسی) Шайх Жалолиддин Али Ҳамзо ибн Малик Ҳошимий Байҳақий Исфаройиний Марвазий (1380, Исфараен – 1462, Исфараен) – форс шоири эди[1]. Азарий Тусий бир мунча вақт Тус шаҳрида яшаган.
Азарий Баҳманий султонлигида шоир бўлган. Отасининг исми Исмоил Шоҳ Бағдодий Али ибн Малик эди. Баъзи адабиётлар ва тазкираларда унинг тахаллуси Нуриддин сифатида қайд этилган. Унинг „Жавоҳир-ул-Асрор“ асари 1430-йилда ёзилган. Азарий Исфарайинда туғилган ва ёшлигиданоқ шеър ёзишни бошлаган. Шеърларида Азарий тахаллусини ишлатган.
У икки марта пиёда Маккага ҳаж қилган ва у ерда „Саял-сабак“ номли китоб ёзган. Ҳаждан қайтгач, Ҳиндистонга бориб, Аҳмад Шоҳ Баҳмоний қасрига ташриф буюрган.
Асарлари
- Баҳманнома
- Имомия
- Самарот
- Жавоҳир-ул-Асрор
- Мафотеҳ-ул-Асрор
Манбалар
- ↑ Овертон, Кеэлан. Иран анд тҳе Деccан: Персианате Арт, Cултуре, анд Талент ин Cирcулатион, 1400–1700 (эн). Индиана Университй Пресс, 2020-06-02 — 153-бет. ИСБН 978-0-253-04894-3.
 | Шахсият ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |