Абул-Муҳосин Абу Бакр Зайнуддин Азроқий (форсча: ابوالمحاسن ابو بكر زين الدين ازرقی‎‎) – 11-асрда Эронда яшаб ижод этган шоир.

Фирдавсийнинг Ғазнадан Тусга қочиб кетаётганида Азроқийнинг отаси (Исмоил Варроқ, „китоб сотувчи“) уйида бошпана топгани айтилади.

Ҳиротда туғилган Азроқий таниқли мадҳиянавислардан бири бўлган. У „Алфия ва Шалфия“ асарини шеър шаклида ёзган ва „Шамсудавла Абулфаворис Туғон-Шоҳ“га (Алп Арслоннинг ўғли) ўзи ҳақида шеър айтгани ривоят қилинади. Шунингдек, у „Сандбоднома“нинг бир версиясини ҳам ёзган. Унинг қасидаларидан ташқари юқорида тилга олинган асарларнинг ҳеч бири сақланиб қолмаган.

У 1072-йилда вафот этган.

Яна қаранг

Манбалар

Адабиётлар