Banu Lahab
Бану Лаҳаб (араб тили: بنو لهب) — Азд қабилалар гуруҳи таркибига кирувчи Қаҳтоний араблар қабиласи. Ҳозирда улар Саудия Арабистонидаги Ал-Баҳа вилояти таркибидаги Ал-Маҳава шаҳарларида яшайди. Исломдан аввалги даврда Бану Лаҳаб Араб жамиятининг профессионал фолбинлари бўлган. Бану Лаҳаб қабиласи ҳозир ҳам мавжуд. Саудия араб тили Макка Тоиф Ал-Қунфудза Ал-Баҳа Абха Яман Уммон султонлиги Бирлашган Араб Амирликлари
| Бану Лаҳаб بنو لهب | |
|---|---|
| Қаҳтоний араблар | |
| Этник таркиби | Араб |
| Нисба | ал-Лаҳби |
| Жойлашув | Ал-Маҳава тумани, Ал-Баҳа вилояти, Саудия Арабистони |
| Келиб чиқиши | Азд |
| Дини | Сунний ислом (аввал Жанубий Араб политеизми) |
Қабилавий насаб
Насабшунослар Бану Лаҳаб насабини Лаҳаб ал-Аздий исмли қаҳтоний араб кишисигача олиб бориш мумкинлигига келишишган. Бироқ унинг насаби борасида турлича фикр билдиришади:
- Ибн ал-Калбий унинг насабини шундай келтиради: Лаҳаб ибн Аҳжан ибн Каъб ибн ал-Ҳарис ибн Каъб ибн Абдуллоҳ ибн Малик ибн Наср ибн ал-Азд[1].
- Ибн Қутайба унинг насабини шундай келтиради: Лаҳаб ибн 'Амир ибн ал-Азд[2].
Иккала ривоятда ҳам тафовутлар бўлса-да, иккаласи ҳам Лаҳаб Аздий қабилаларининг аждоди бўлган ал-Азддан келиб чиққанига қўшилади.
Қариндош қабилалар
Бану Лаҳабнинг ака-ука қабилалари Бану Аслам ва Бану Қорин бўлган[3]. Уларнинг амакивачча қабиласи Бану Заҳран эди. Ака-ука ва амакивачча қабилалари билан бирга, Бану Лаҳаб каттароқ Азд Шануъа иттифоқи таркибига киради[3].
Тарих
Исломдан аввалги даврда Бану Лаҳаб Арабистон яриморолида ишонтира оладиган фолбинлар сифатида нуфузга эга бўлган, бу хусусиятни улар ўз аждоди Лаҳаб ал-Аздийсидан мерос қилиб олган[4][5]. Бану Лаҳаб, шунингдек, Музайқия ўғилларининг ҳукмронлигигача бўлган қисқа муддатда Азд қабилавий конфедерациясига етакчилик ҳам қилган[6]. Милодий ВИИ асрда улар исломни қабул қилган ва уларнинг байроқдори ҳамда етакчиси ан-Нўмон ибн ар-Розиъа ал-Лаҳбий бўлган[7]. Улар ислом пайғамбари Муҳаммадга хатлар юборгани ҳам маълум[8].
Замонавий тарих
Бану Лаҳаб ҳозирда Саудия Арабистонида, асосан Ал Баҳа минтақасида истиқомат қилади[9].
Яна қаранг
Манбалар
- ↑ Ибн ал-Калби. Генеалогиэс оф Ма'ад анд Греатер Емен, 1ст, Беирут, Лебанон: Дар Алам Ал Кутуб, 1998.
- ↑ Ибн Қутайбаҳ, Садиқ Макҳзуми. Манҳажуҳу wа-маwāридуҳу фī Китāб ал-Ма'āриф, 1ст, Беирут, Лебанон: Дāр wа-Мактабат ал-Баṣā’ир лил-Ṭибā‘аҳ wа-ал-Нашр wа-ал-Таwзī‘, 2016.
- ↑ 3,0 3,1 Ибн Ҳазм. Жамҳарат Ансаб ал-Араб. Беирут, Лебанон: Дар Ал Кутуб Ал Илмияҳ, 2018. ИСБН 2745100432.
- ↑ ал-Зирикли. ал-А'лам, 5тҳ (Арабиc), Беирут, Лебанон: Дар Эл Илм Лилмалайин.
- ↑ ал-Забиди. Тāж ал-‘арūс мин жаwāҳир ал-Қāмūс, Ревисед, Беирут, Лебанон: Дар Садер, 2011. ИСБН 9789953132563.
- ↑ Ибн Асакир. Тāрīкҳ Димашқ. Беирут, Лебанон: Дар Ал Кутуб Ал Илмияҳ, 2012. ИСБН 9782745160966.
- ↑ Ибн Ҳажар. Ал Исабаҳ фи Тамйиз Ал Саҳабаҳ. Беирут, Лебанон: Дар Ал Кутуб Ал Илмияҳ. ИСБН 9782745135070.
- ↑ Миянажи, А. Аҳмади. Макāтīб ал-Расūл. Қом, Иран: Интишарат-и Дар ал-Ҳадитҳ, 1998.
- ↑ ал-Сулук, Али б. Салиҳ. Му'жам ал-Жугҳрафиа ал-Билад ал-Арабият ал-Суи'удиат. Дар Ал Ямамаҳ, 1971.