Baracoa
Баракоа, тўлиқ номи: Нуэстра Сеñора де ла Асунcиóн де Бараcоа (“Баракоанинг асосчиси бизнинг хонимимиз”) — Кубанинг шарқий чеккасида жойлашган Гуантанамо провинсиясидаги шаҳар. Унга биринчи марта 1492-йил 27-ноябрда адмирал Кристофер Колумб ташриф буюрган. Шундан кейин Кубанинг биринчи губернатори, испан конкистадори Диэго Веласкес де Куэляр 1511-йил 15-августда шаҳарчага асос солган. Бу Кубадаги энг қадимги испан аҳоли пункти бо'либ, Кубанинг биринчи пойтахти бўлган("Биринчи шаҳар").
Географияси
Баракоа шаҳри Кристофер Колумб ўзининг биринчи саёҳатида Кубага келиб тушган жойида жойлашган. Бу исм „денгиз мавжудлиги“ деган маънони англатади. Маҳаллий Арауаcа тилидаги сўздан келиб чиққан деб тахмин қилинади.
Баракоа Асал кўрфазида (Баҳíа де Миэл) жойлашган ва кенг тоғ тизмаси Сиэрра дел Пуриал билан ўралган. Бу 1960-йилларда қурилган ягона тоғ йўлидан ташқари, Бараcоани анча изоляция қилади. Баракоа тоғ тизмаси Куба тропик ўрмонлари ва Куба қарағай ўрмонлари билан қопланган.
Муниципалитетга Баригуа, Бока де Юмури, Кабаку, Каёгин, Жамал, Ярагуа, Лос Хоёс, Мабужабо, Мосқуитеро, Нибухон, Пасо Куба, Сабанилла, Санта Мария, Вега-де-Тако қишлоқлари ва бошқа кичик аҳоли пунктлари киради.
Баракоа Кöппен иқлим таснифига кўра тропик ёмғирли ўрмон иқлимига эга. Йил давомида юқори ҳарорат ва ёғингарчилик бўлади.[1] Ҳақиқий нам ёки қуруқ фасллар бўлмаса-да, октабрдан декабргача сезиларли даражада намлик узоққа чўзилади.