Олга Биглиэри Сcурто шунингдек, Барбара номи билан танилган (Мортара, 1915-йил 15-март Рим, 2002-йил 10-январ) — италиялик футурист рассом ва авиатор эди.

Ҳаёти

Биглиэри 1915-йил 15-мартда Ломбардиянинг Мортара шаҳрида туғилган. У Новара атрофидаги қишлоқда ўсган, у ерда отаси фермаси бор эди. У ўн бир ёшида[1] расм чизишни бошлаган, шунингдек, учувчиликни ҳам ўрганган. Учишни ўргангач, у атиги 16 ёшида Cамери Аэроклубида тегишли учувчи лицензиясини олди[2].

Ҳаракат асосчиси Филиппо Томмасо Маринетти тасодифан дўкон ойнасида унинг расмларини кўрганида Биглиэри футуризм билан боғланиб қолди[1].

Биглиэри Барбара номи билан ишлашни ва Аэропиттура расмларига самолётлар тасвирларини киритиш орқали икки иштиёқини бирлаштиришни танлади. Унинг 1939-йилги „Аэропиттура ди cиттà“ картинаси 22-Венеция Биэнналесига киритилган[2]. Ушбу расмнинг асосий мавзуси текисликдир, лекин унинг композицияси икки ўлчовли шаклларга айланади. Унинг расмлари катта аҳамиятга эга, чунки улар аёл авиарассомлар классик эркак/машина футуристик қиёфасида қандай ўрин топганлиги ва „супердонна“ ёки аёл/машинанинг параллел концепциясини яратиш учун гувоҳлик беради[3].

1939-йилда у шоир ва ёзувчи Игназио Скуртога турмушга чиқди. Скурто 1943-йилда чақирилганида, Биглиэри Иккинчи Жаҳон уруши пайтида ўз фарзандларига ғамхўрлик қилиши керак эди. Унинг эри 1954-йилда вафот этди[1].

Биглиэрининг санъатга бўлган қизиқиши 1964-йилда швед рассоми Госта Лилжестром билан учрашувдан сўнг қайта уйғонди. 1986-йилда унинг „Тинчлик дарахти“ ҳайкали Хиросима тинчлик мемориал музейи боғига доимий равишда ўрнатилди.

1998-йилда у Франческа Бреззи томонидан ёзилган „Қуандо ил футурисмо è донна: Барбара деи cолори“ автобиографиясининг мавзуси бўлди[4].

Биглиэри 2002-йилда Римда вафот этди[1].

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 „Барбара (Олга Биглиэри)“.
  2. ↑ 2,0 2,1 „Фуристе: Wомен ин Арт анд Литературе“. Гианcарло Cарпи, Cаса Италиана Зерилли – Маримò, Неw Ёрк, 2009.
  3. ↑ Элза Адамоwиcз, Симона Сторчи (1 Новембер 2015) „Баcк то тҳе Футурисц: Тҳе авант-гарде анд иц легаcй“. Манчестер Университй Пресс.
  4. ↑ Донне, Ла Либрериа Делле (Април 26, 2009) „Либрериа делле Донне: Барбара деи cолори“.