Bayramxon Abdurahim
Байрамхон Абдураҳим (1556 −1622, Деҳли) – шоир, таржимон. Байрамхон ибн Сайф Алибекнинг ўғли. Акбар ҳукмронлиги даврида „Хонлар хони“ унвонига сазовор бўлган. Байрамхон „Бобурнома“ асарини форсчага таржима қилган.
Ҳиндистон тарихига оид асарларда „Раҳимий“ тахаллуси билан турк, араб, форс, ҳинд ва санскрит тилларида ёзган шеърлари бор. Ж. Неру Байрамхонга юксак баҳо берган. Тарихчи Абулбоқи Ниҳовандий 1927-йилда Байрамхонга бағишлаб „Маосири Раҳимий“ни ёзган, унда шоирнинг ҳаёти ва ижоди, ўша даврдаги сиёсий ва маданий ҳаётда тутган ўрни ҳақида маълумот берган.
Адабиётлар
- ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Шахсият ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |