Belyash
Беляш, перемяч (тат. пäмäч, вак бäлеш ва бошк. ваġ балеш тилидан[1]) — татар, бошқирд, қалмиқ, қозоқ ошхоналарининг[1] таоми. Беляши СССРда станция буфетларида кўча таомлари сифатида кенг тарқалган[2].
Бу сариёғ билан қовурилган қийма гўшт билан хамиртурушсиз ёки хамиртуруш хамирининг очиқ пирог.
Исм белиш сўзидан келиб чиққан бўлиб, у татар ва башкир ошхоналарида турли хил начинкалар билан, кўпинча бўлакларга кесилган гўшт ва картошка билан аралаштирилган ёки камдан-кам ҳолларда тариқ ёки гуруч билан аралаштирилган катта пиширилган пирог деб номланади.
Қалмиқ ошхонасида беляш қўзичоқ ва мол гўштидан тайёрланади.
Славян ошхонасида беляш гўштли чўчқа гўшти қўшилиши билан ажралиб туради, бу диний урф-одатларга кўра, Ислом татарлари ёки башкирлар орасида қабул қилиниши мумкин эмас. Уларда беляшни тайёрлашда ёғли мол гўшти ёки қўзичоқ ишлатилиши мумкин.
татарча: пәрәмәч Удмурт хамиртурушсиз чеэсеcаке перепечнинг номи эди.
Манбалар
Адабиётлар
- Лутовинова И. С. „Пирог“, . Слово о пище русской. Авалон, 2005 — 132-бет.
- „2523. Беляши (казахские блюда)“, Кулинария. М.: Госторгиздат, 1955 — 803-бет.
- Ахметзянов Ю. А. „Вак бэлиш“, . Татарские блюда. Казань: Татарское книжное издательство, 1969 — 95—97-бет.