Bertha von Suttner
ЗУТНЕР (Суттнер) Берта фон (асл фам. Кинская) (1843.9.6, Прага — 1914.21.6, Вена) — Австрия адибаси, жамоат арбоби. Ҳарбий оилада туғилган. Грузияда яшаган (1876—85). Шу ерда адабий фаолияти бошланган. "Бир қалб қомуси" (1883) асарини Онлот тахаллуси билан эълон қилади. 3. Венага қайтгач, Тинчлик жамоати тузади (1891), замонасининг кўзга кўринган жамоат арбоблари, машҳур ёзувчилари билан алоқа ўрнатади. "Ваффен нудер!" ("Диэ Wаттен ниэдер!", 1892—99) журнал нашр этган. "Йўқолсин қурол" (1889), "Мартанинг болалари" (1902) роман ларини, "Ёзувчининг ишқий саргузаштлари" (1888), "Азобкор шоҳ" (1899) асарлари ҳамда "Уруш ва унга қарши кураш" (1904), "Хотиралар" (1908) тўпламларининг муаллифи. Урушга қарши фаолияти учун Нобел мукофоти лауреати (1905) бўлган.[1]
| Бертҳа вон Суттнер |
|---|
Манбалар
Ҳаволалар
 | Олим ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |