Китоб қурти, 1850-йил, Карл Спицвег
Бостон Библиофиллар Жамияти Генри Девид Торонинг чекланган нашр китобидан санъат.

Библиофилия ёки библиофилизм – бу китобга муҳаббат. Библиофил ёки китоб қурти – бу китобларни севадиган ва тез-тез ўқийдиган ёки китоблар тўплайдиган шахсларга нисбатан қўлланади.

Библиофиллар китоб тўпламларини ёки китобларни эски нашрларни, имзо қўйилган нусхаларни ёки тасвирланган версияларни жуда қадрлашади. Библиофилия библиоманиядан, шахслараро муносабатларга ёки соғликка таъсир қилиши мумкин бўлган китобларни йиғишга бўлган мажбурий обсесёндан ажралиб туради. „Библиофил“ атамаси 1820-йилдан буён қўлланилиб келинмоқда. Ўзларининг кенг китоб тўпламлари билан машҳур бўлган Лорд Спенсер, Бландфорд Маркесси ва ЖП Морган каби тарихий шахслар билан боғланган.

Тавсифи

Библиофиллар кўпинча, ўзлари яхши кўрадиган ёки алоҳида қимматга эга бўлган китобларига, шунингдек, ноодатий боғланган, имзо қўйилган ёки тасвирланган нусхалари бўлган эски нашрларига эга бўлган шахслардир. „Библиофил“ – бу китоб йиғувчиларнинг озчилиги учун мос атама.

Атамадан фойдаланиш

Библиофилияни китоб тўплаш билан боғлиқ обсесиф-компулсив бузуқликнинг потенциал аломати бўлиб, шахслараро муносабатларга ёки соғлиғига салбий таъсир кўрсатиши мумкин бўлган библиомания билан аралаштириб юбормаслик керак ва бунда жисмоний обектнинг китоб эканлигининг ўзи кифоя қилади. Библиофия билан библиоманияни фарқи жуда катта.

Тарихи

Артур Х. Минтерснинг сўзларига кўра, „китобларни шахсий тўплаш кўплаб римликлар, жумладан, Цицерон ва Аттиcус томонидан ёққан мода эди“[1]. Библиофил атамаси инглиз тилига 1820-йилда кирди . Библиофилни китобни ва айниқса китобхонликни яхши кўрадиган китобчи (бу 1583-йилга бориб тақалади) ҳақидаги анча эски тушунчадан фарқлаш керак; букмен эса китоб ёзиш, нашр этиш ёки сотишда иштирок этадиган кишига нисбатан айтилади.

Келиб чиқиши

Лорд Спенсер ва Бландфорд Маркесси таниқли библиофиллар эди. „Рохбургҳе'' савдоси тезда ривожланаётган иккинчи қўл китоб савдоси учун асосли афсонага айланди ва бугунги кунгача шундай бўлиб қолмоқда“; Бу сотув "Лорд Спенсер ва Бландфордлик маркиз Боккаччонинг " Декамерон „нинг тахминий илк нашри нархини ҳайратланарли ва мисли кўрилмаган суммаси 2260 фунт стерлингга етган“ рақобати туфайли эсда қоларли. Бундан ташқари, ЖП Морган ҳам таниқли библиофил эди. 1884-йилда у М. Псалтерининг 1459-йилги нашри учун 24 750 доллар (772 130,92 доллар, 2021 йил учун инфляцияга мослаштирилган) тўлаган.

Яна қаранг

  • Китоб йиғиш
  • Библиофобия
  • Оксфорд университети Библиофиллар жамияти, Буюк Британия
  • Қўшма Штатлар

Ўхшаш атамалар

  • Аудиофилия
  • Кинофилия
  • Комикфилия
  • Телефилия
  • Видеофилия

Ҳаволалар

  1. ↑ Минтерс, Артҳур Ҳ.. Cоллеcтинг Боокс фор Фун анд Профит. Неw Ёрк: Арcо Публишинг Инc., 1979. ИСБН 0-668-04598-1.