Керамикали бошчаси ва полиэтилен ацетабуляр пиёласидан иборат бўлган титан тос-сон суяги протези

Биокерамика ёки биомос келувчи нанокерамика, (инглизча: биоcомпатибле наноcерамиcс ёки инглизча: наноструcтуред биоcерамиcс) тиббиётда шикастланган қаттиқ тўқималарни тиклаш (алмаштириш) учун ишлатиладиган наноструктурали керамик материалдир.

Тавсифи

Нанокерамика — бу алоҳида заррачаларни юқори ҳароратда қиздириб яхлитлаш натижасида олинган ноорганик металл бўлмаган материал. Бундай узлуксиз материалнинг тузилиши бир-бири билан алоқа қиладиган доналардан иборат бўлиб, ўлчамлари бир дан бир неча юз нанометргача.

Тиббий амалиётда (ортопедия ва травматологияда, жағ-юз жарроҳлигида, стоматологияда) қуйидагиларга асосланган керамика кўпинча ишлатилади: 

— β-трикалсий фосфат Cа3(ПО4)2, калсий гидроксиапатити Cа5(ПО4)3ОҲ; — алюминий оксиди Ал2О3; — сирконий оксиди ЗрО2.

Керамика, асосан, биологик инертдир ва клиник ножўя таъсирларни келтириб чиқармайди (яллиғланиш ёки имплантацияни рад этиш каби), шунинг учун улар кўпинча имплантация қилинадиган материаллар учун қоплама сифатида ишлатилади.

Қаттиқлиги туфайли имплантларнинг узоқ вақт ишлатишга чидамлилигини сезиларли даражада яхшилайди, уларнинг деградациясини ва коррозиянинг иммуноген микрозарралари ва маҳсулотлари шаклланишини камайтиради.

Гидроксиапатит ва турли хил калсий фосфатлар биологик мослик нуқтаи назаридан керамикалар орасида истиснолардан иборат. Ушбу материаллар биологик фаолдир, бунинг натижасида улар суяк тўқималарининг имплант билан ўзаро таъсирига ҳисса қўшади ва суякларнинг тикланишини яхшилайди.

Адабиётлар

  • Нараян Р.: Биомедиcал Материалс / Рогер Нараян (Эдитор). — Спрингер, 2009. — 550 п.
  • Парк Ж.: Биоматериалс Принcиплес анд Апплиcатионс / эдитед бй Жоон Б. Парк анд Жосепҳ Д. Бронзино.- CРC Пресс, 2007.
  • Парк Ж. Б., Лакес Р. С.: Биоматериалс Ан Интродуcтион. 2нд эд. — Н.Й.: Пленум Пресс, 1992. — 375 п.
  • Бҳат С. В.: Биоматериалс. — Алпҳа Сcиэнcе Интл Лтд, 2005. — 279 п.
  • Энcйcлопедиа оф Биоматериалс анд Биомедиcал Энгинеэринг / Эд. бй Г. Э. Wнек, Г. Л. Боwлин. В. 2. 2нд эд. — Марcел Деккер, 2004. — 418 п.

Ҳаволалар

  • При написании этой статьи использовался материал(статья, авторы) из издания «Словарь нанотехнологических терминов» (2009—…), доступного по лицензии Cреативе Cоммонс БЙ-СА 3.0 Унпортед.