Бўлатчи (Булажи, Булайжи) (ХИВ аср) — дуғлатларнинт йирик амири. Бўлатчи ҳақидаги маълумотлар фақат Муҳаммад Ҳайдар (Бўлатчи унинг катта бобоси) нинг "Тарихи Рашидий" асарида учрайди. Бўлатчи 1347—48 йилларда Шарқий Туркистондаги Оқсу деган жойда Мўғулистон тахтига Туғлук Темурин ўтқазган. тахминан 1359-йил Бўлатчи Қундузда ТуғлуқТемурхондан ёрлиқ олган. Ушбу ёрлиққа биноан хон дуғлат қабиласи амирларига тўққизта имтиёз берган. Бўлатчининг акаукалари кўп бўлган. Улардан бири Қамариддин бСлиб, у Мўғулистон хони Илёсхўжани ўлдириб, тахтни эгаллаган, сўнгра, Тўхтамиш билан иттифоқ тузиб, кўп вақт давомида Амир Темурга қарши жанг қилган. Бўлатчи авлодлари 1514-йилгача Шарқий Туркистонга ҳукмронлик қилишган.[1]

Манбалар

  1. ↑ "Бўлатчи" ЎзМЕ. Б-ҳарфи (Wайбаcк Мачине сайтида 2019-12-11 санасида архивланган) Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил