Бобровица (украинча: Бобро́виця, [боˈбрɔʋɪт͡сʲɐ]) — Украинанинг Чернигов вилояти таркибидаги Низҳйнн туманидаги шаҳар. У Бйстрйциа ёнида жойлашган. Бобровица Украина ҳромадаларидан бири бўлган Бобровица шаҳар ҳромада маъмуриятига мезбонлик қилади[1]. Аҳолиси: 10,742 кишидан иборат.

Бобровйциа
Мамлакат Украина

1614-йилда у Полшанинг қироллик шаҳри бўлган, аммо кейинчалик у 1667-йилгача Россияга ўтиб, Киэв воэводелигининг бир қисми бўлган.

Тарихи

Бобровицанинг қадимий келиб чиқиши ХИ—ХИИИ асрларга оид аҳоли пунктининг археологик қолдиқларидан маълум.

ХВИ асрда Бобровица Ҳамдўстликнинг Киэв вилоятидаги шаҳарча эди.

Полша расмларига кўра, „Бобровица“ 1618-йилда 107 га яқин уйга эга эди[2]. 1628-йилдаги бошқа бир полша тасвирига кўра, шаҳарда 1600 йилдаёқ аҳоли яшаган[3].

2020-йил 18-июлгача Бобровица туманининг маъмурий маркази бўлган. Украинанинг маъмурий ислоҳоти доирасида 2020-йил июл ойида ушбу туман тугатилди, бу эса Чернигов вилоятининг туманлари сонини бештага қисқартирди. Бобровица тумани ҳудуди Нижин туманига бирлаштирилди[4][5].

Номининг келиб чиқиши

Бобровица шаҳри номининг келиб чиқиши ҳақида ишончли маълумотлар йўқ. Фақатгина тахминларга кўра, аҳоли пункти ХИХ асрнинг ўрталарига қадар шаҳарда, Бистриция дарёси яқинида ясалган қундуз ҳунармандчилигидан Бобровица деб номланган.

География ва иқлим

Демографияси

Аҳолиси

Аҳолиси: — украин (92%, 2001)

  • 2,9 минг. (1859[6])
  • 5,1 минг. (1897) православлар — 4,4 минг., яҳудийлар — 0,7 минг[7].
  • 7,0 минг. (1926[8])
  • 9,4 минг. (1959)
  • 14,5 минг. (1988)
  • 11,9 минг. (2005)
  • 11,3 минг. (2016)[9]

Тилини тақсимлаш (2001)

украин рус
97,22% 2,31%

Иқтисодиёти

Маданияти

Тарихий жойлари

Ҳукумати

Таълим тизими

Инфратузилмаси

Манбалари

  1. ↑ „Бобровицкая громада“ (Руссиан). Портал об'єднаних громад України. 2022-йил 1-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 25-ноябр.
  2. ↑ Архивъ Юго-Западной Россіи. Ч. ВИИ. Т. 1. Акти о заселении Юго-Западной Россіи. — Кіэвъ, 1886. — с. 303-304.
  3. ↑ Архивъ Юго-Западной Россіи. Ч. ВИИ. Т. 1. Акти о заселении Юго-Западной Россіи. — Кіэвъ, 1886. — с. 343.
  4. ↑ „Про утворення та ліквідацію районів. Постанова Верховної Ради України № 807-ІХ.“ (ук). Голос України (2020-йил 18-июл). Қаралди: 2020-йил 3-октябр.
  5. ↑ „Нові райони: карти + склад“ (Украиниан). Міністерство розвитку громад та територій України.
  6. ↑ Списки населённих мест Российской Империи. ХЛВИИИ. Черниговская губерния, 1866, с. 63.
  7. ↑ Населенния мѣста Россійской Имперіи въ 500 и болѣэ жителей. 1905. — C. 261.
  8. ↑ Всесоюзная перепис населения 1926 года. — Том ХІІ: Украинская Социалистическая Совецкая Республика. Правобережний подраён. Левобережний подраён: народност, родной язик, возраст, грамотност / Централноэ статистическоэ управлениэ СССР, Отдел переписи. — М.: Изданиэ ЦСУ Союза ССР, 1928. — с. 477.
  9. ↑ ПАСПОРТ територіалної громади Бобровицкої міскої ради.

Ҳаволалар