Борис Романович Гмиря (украинча: Борис Романович Гмиря; русча: Борис Романович Гмыря; 5-август [Э.У. 23-июл] 1903  – 1969-йил 1-август) – совет-украиналик опера ва бадиий қўшиқчилиги намоёндаси, СССР халқ артисти.

Борис Гмиря
украинча: Гмиря Борис Романович
Таваллуди 1903-йил 5-август
Вафоти 1969-йил 1-август
Киев,
Украина ССР, СССР
Касби камера
Фуқаролиги Совет Иттифоқи
2003-йилда чиқарилган 2 ₴ лик эсдалик танга

Биографияси

Гмиря 1903-йилда Россия империясининг Харков губернаторлиги Лебедин шаҳрида (ҳозирги Украинанинг бир қисми) туғилган. Иккинчи жаҳон уруши пайтида Полтавада қолиб, шу ерда немислар учун концерт берган. Бундай хатти-ҳаракатлар совет ҳукумати томонидан душман билан ҳамкорлик деб ҳисобланган. Агар Иосиф Сталин аралашуви бўлмаганида, Гмиря қамоққа ташланган ва қатл этилган бўларди[1]. Гмирянинг шериги Валентина Ишченко Коми АССРдаги Воркутага сургун қилинган.

1969-йилда Киевда вафот этган.

Шостакович билан дўстлиги

Гмиря Дмитрий Шостаковичнинг дўсти бўлган ва тез-тез консертда Евгений Долматовскийнинг „Беш романи“ ни ижро этган, кейинчалик уларнинг дўстлиги ўзаро тушунмовчиликлар ва қарама-қарши характерлари туфайли таранглашган[2].

1962-йилнинг ёзида Шостакович ўн учинчи симфониясини тугатган; бас-солист қисми Гмирянинг овозини ҳисобга олган ҳолда яратилган. Хонанда бастакорнинг қайта-қайта талабига қарамай, премера спектаклини куйлаш мас’улиятини ўз зиммасига олишни истамаган. 15-август куни Гмиря Евтушенконинг шеърларига эътирозларини айтиб, топшириқни рад этган, бироқ 18-декабр куни спектакл премерасига ташриф буюрган. Консертдан сўнг Гмиря: „Бугун кечқурун мен Шостаковичнинг ўн учинчи симфониясини тингладим. Менинг энг катта таассуротларим: „Баби Яр“, „На магазине“ бўлди“ деб ёзган[3].

Манбалар

  1. ↑ Дмйтро Ҳнатюк, Дмитрй Гордон. "Дмйтро Ҳнатюк интервиэw". (2003).
  2. ↑ Кҳентова, Софиа. Шостакович на Украине (Руссиан). Киэв, Украиниан ССР: Музична Украина, 1986 — 82–83-бет. 
  3. ↑ Кҳентова 1986.

Ҳаволалар