Boris Namatiyev sahifasining manbasini koʻrish

== Biografiyasi ==
Baʼzi maʼlumotlarga koʻra, u [[Buxoro|Buxoroda]] ([[Oʻzbekiston Sovet Sotsialistik Respublikasi|Oʻzbekiston SSR]]), baʼzilarida esa [[Karki|Kerkida]] ([[Turkmaniston Sovet Sotsialistik Respublikasi|Turkman SSR]]) tugʻilgan. 14 yoshida Buxoro yoshlar teatrida ish boshlaydi. 1948-yilda 18 yoshga toʻlgach, [[Dushanbe|Dushanbedagi]] [[Abulqosim Lohutiy|Laxuti]] nomidagi tojik drama teatriga taklif qilinadi. Dastlab shu teatrda [[Doira (cholgʻu asbobi)|doirachi]] — doira ijrochisi boʻlib ishlagan.

Bir kuni, „Yettinchi kecha“ (" [[Ming bir kecha]] " asari asosida) spektakli bosh rol ijrochisi kasal boʻlib qolgach, rejissyor bu rolni Boris Namatiyevga yuklangan edi. Boris Namatiev shu dargohda 44-yil (1948—1992-yillar) davomida u faoliyat yurib tanildi va xalq mehriga sazovor boʻldi. 1970-yilda Tojikiston SSRda xizmat koʻrsatgan artist unvoni, 1989-yilda esa Tojikiston SSR xalq artisti unvoni bilan taqdirlangan. Boris Namatiyev teatrda aktyorlik faoliyati bilan bir qatorda, [[Shashmaqom|shashmaqomning]] mashhur ijrochilaridan ham edi. 1988-yilda „Zulfi pareshon“ albomi, 1990-yilda esa ikkinchi albomini chiqargan.

SSSR parchalanganidan soʻng, 1992-[[Tojikiston fuqarolar urushi|yilda Tojikistonda fuqarolar urushi]] boshlanishi sababli u oilasi bilan [[Tojikiston|Tojikistondan]] [[Isroil|Isroilga]] koʻchib oʻtgan. Isroilga koʻchib oʻtgach, Namatiyev ijodiy faoliyatini toʻxtatmay, qoʻshiq aytishda davom etdi.

[[Buxoriy (yahudiy-tojik lahjasi)|Yahudiy-tojik tilidan]] tashqari, u [[ivrit]], [[Tojik tili|tojik]], [[Oʻzbek tili|oʻzbek]] va [[Rus tili|rus tillarida]] soʻzlashgan.