Борис Ефимович Штайн (1892-йил, Александровск, Екатеринослав вилояти – 1961-йил, Москва) – совет дипломати, халқаро тарихчи. Тарих фанлари доктори, профессор. Фавқулодда ва Мухтор элчи. Тошкент университети ўқитувчиси.

Борис Ефимович Штайн
Таваллуди 1892-йил
Александровск, Россия империяси
Вафоти 1961
Москва, СССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Соҳаси дипломат
Мукофотлари

Ҳаёти

Борис Ефимович Штайн 1892-йилда Александровскда туғилган.

Петроград политехника институтининг иқтисодиёт факултетини тугатган[1].

1926-йилдан ВКП(б) аъзоси бўлган. 1920-йилдан дипломатик хизматда бўлиб, Ташқи ишлар халқ комиссарлигида турли бўлимларни бошқарган. 1922-йилда Генуя ва Гаага конференсияларида қатнашган.

СССР делегацияларининг Бош котиби: Женевадаги Халқаро иқтисодий конференцияда (1927), Қуролсизланиш бўйича Бош конференцияга тайёргарлик комиссиясида (1927–1932) 1929-йилда Халқ Комиссарлигининг Иккинчи Ғарбий бўлими бошлиғи бўлган[2]. СССРни тарк этишни истаган немислар тақдири бўйича Германия ҳукумати билан музокараларда иштирок этган. Совет Иттифоқининг ваколатли вакили: Финляндияда (1933-йил 6-январ – 1934-йил 25-ноябр) ва Италияда (1934-йил 25-ноябр – 1939-йил 7-октябр). Шу билан бирга, 1934–1938-йилларда Миллатлар Лигасидаги Совет Иттифоқи делегацияси аъзоси бўлган.

1939–1945-йилларда илмий-педагогик иш бўйича: СССР Ташқи ишлар Халқ Комиссарлиги ҳузуридаги Олий Дипломатик мактабда (1939-1941) ва Тошкент университетида (1941-1945). 1945–1952-йилларда. СССР Ташқи ишлар халқ комиссарлиги марказий аппаратида мас’улиятли ишда. 1945 йилдан Ташқи ишлар халқ комиссарлиги маслаҳатчиси (1946 йилдан – Ташқи ишлар вазирлиги) элчи даражасида.

1952-йилда давом этаётган антисемит кампанияси билан боғлиқ ҳолда ҳибсга олинган. 1953-йилда озод қилинган. Озодликка чиққанидан сўнг яна Олий дипломатия мактабида ўқитувчилик фаолиятини бошлаган.

СССРнинг АҚСҲдаги собиқ элчиси Н.В.Новиков ва А.И.Солженицин унинг профессионаллиги ва дипломат сифатидаги юксак аҳамиятини таъкидлашган[3][4].

Борис Ефимович Штайн 1961-йилда Москвада вафот этган

Мукофотлари

  • Меҳнат Қизил Байроқ ордени (1945)
  • „1941–1945-йиллардаги Улуғ Ватан урушидаги жасоратли меҳнати учун“ медали

Манбалар

  1. ↑ „Архивированная копия“ (деадлинк). 2007-йил 13-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2008-йил 5-август.
  2. ↑ Белковец Л. П.. «Большой террор» и судьбы немецкой деревни в Сибири (конец 1920-х — 1930-е годы). М.: Международный Союз немецкой культуры, 1995 — 46-бет. ИСБН 5-87943-001-4. 
  3. ↑ Новиков Н. В. [милитера.либ.ру/мемо/руссиан/новиков_нв2/30.ҳтмл Воспоминания дипломата]
  4. ↑ Солженицин А. И. Двести лет вместе. Ч. 2, гл. 18 (Wайбаcк Мачине сайтида 2009-02-02 санасида архивланган)

Ҳаволалар