Валентин Михайлович Борисов (1924.8.8, Москва вилояти, Клинский тумани, Сенеж — 25.10.1987) — совет арабшунос-филологи, афорист. Профессор (1972).

Ҳаёти

  • Улуг 'Ватан уруши қатнашчиси.
  • Москва Шарқшунослик институтини тугатган (1952).
  • 1952-1956 йилларда Ҳарбий хорижий тиллар институтида ўқитувчи бўлган.
  • Филология фанлари номзоди (1956).
  • 1957-1960 йилларда СССР Фанлар академиясининг А. М. Горкий номидаги Жаҳон адабиёти институти ходими.
  • 1957-1986 йилларда СССР Ташқи савдо вазирлигининг Бутуниттифоқ ташқи савдо академиясида ўқитувчи бўлган.
  • 1970-йилларда у Москва афористик ошиқлар клубининг раиси бўлган.

Мерос

  • Араб адабиёти ва тилига оид 120 га яқин асарлар, жумладан, „Рус-арабча луғат“ муаллифи.
  • Тўпламга киритилган бир неча минг афоризмлар муаллифи В. Борисов. 1001 фикр."

Мукофотлар

СССР ҳукумат мукофотлари (ҳарбий орден ва медаллар).

Адабиётлар

Долинина А. А. Валентин Михайлович Борисов хотирасига // Осиё ва Африка халқлари. 1988 йил, № 4. Милибанд С. Д. Россия шарқшунослари: био-библиографик луғат. — М., 2008. — Т. И. — С. 178.

Манбалар

Ҳаволалар

ҳттп://шойҳер.народ.ру/Портаб_фажл/Борисов.ҳтмл