Buta quyon
Бута қуён[1][2] (лотинча: Лепус сахатилис) — Африкада Саҳара жанубида яшовчи қуён оиласига мансуб сутемизувчи (Ғарбий ва Марказий Африкадаги ўрмонли ҳудудлар бундан мустасно).
| Бута қуён | |
|---|---|
 | |
Илмий таснифлаш | |
| Олам: | Эукариотлар |
| Тип: | Хордалилар |
| Синф: | Сут эмизувчилар |
| Оила: | Товушқонлар |
| Уруғ: | Қуёнлар |
| Турлари: | Бута қуён |
| Халқаро илмий номи | |
| Лепус сахатилис Ф. Cувиэр, 1823 | |
| Ареал | |
 | |
Тавсиф
Бута қуёнининг тана узунлиги 60 см. Мўйна ранги тепада қора доғлар билан жигарранг, тананинг пастки қисми оқ рангда. Юмшоқ думнинг тепаси қора, пастки қисми эса оқ рангда. Одатда пешонада оқ нуқта бор.
Бута қуёни Cапе қуёнига жуда ўхшайди, лекин ундан каттароқдир. Ҳажми минтақага қараб фарқ қилади, энг катта қуёнлар жануби-ғарбий Африкада яшайди.
Тарқалиш
Ушбу тур Африкадаги Саҳрои Кабир тарқалган.
Ҳаёт тарзи
Буту қуёнлари очиқ ўрмон ва бутазорларни, шунингдек, маданий ландшафтларни афзал кўради. Одатда улар ёлғиз ҳайвонлардир. Озиқ-овқатларнинг ортиқча ассортименти бўлган ҳудудларда уларни кўп миқдорда учратиш мумкин. Ҳайвонлар тунда фаол бўлиб, асосан ўт ва бошқа ўсимликлар билан озиқланади.
Манбалар
- ↑ Полная иллюстрированная энциклопедия. «Млекопитающие» Кн. 2 = Тҳе Неw Энcйcлопедиа оф Маммалс / под ред. Д. Макдональда. — М.: Омега, 2007. — С. 440. — 3000 экз. — ИСБН 978-5-465-01346-8.
- ↑ Соколов В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Латинский, русский, английский, немецкий, французский. 5391 назв. Млекопитающие. — М.: Русский язык, 1984. — С. 205. — 352 с. — 10 000 экз.
Адабиёт
Чрис анд Тилде Стуарт: Соутҳерн, Cентрал анд Эаст Африcан Маммалс, Струик Публишерс, 1992, ИСБН 1-86825-223-Х, ИСБН 0-86825-223-Х.