Чарлес Мичел (тўлиқ исми Чарлес Йвес Жеан Гҳислаине Мичел; франсузча талаффузи: ​[ʃаʁл миʃɛл], 1975-йил 21-декабр, Намур, Валлония, Белгия) – Белгия, Европа давлат ва сиёсат арбоби. 2019-йил 1-декабрдан Европа Кенгаши раиси[1][2][3]. Белгия франсуз ҳамжамияти вакили, Ислоҳотлар ҳаракати партияси раҳбари (2011–2019)[4], Белгия Бош вазири (2014–2019)[5]. Белгиянинг тарихидаги энг ёш бош вазир[6].

Шарл Мишел
Европа Кенгаши Президенти
Мансаб даври
2019-йил 1-декабрдан
Ўтмишдоши Доналд Туск
Белгия Бош вазири
Мансаб даври
2014-йил 11-октябрдан – 2019-йил 1-декабргача
Монарх Пҳилиппе
Ўтмишдоши Элио Ди Рупо
Вориси Сопҳиэ Wилмèс
Қайта тикланиш ҳаракати раҳбари
Мансаб даври
2011-йил 14-февралдан – 2014-йил 10-октябргача
Ўтмишдоши Дидиэр Рейндерс
Вориси Оливиэр Частел
Белгия иқтисодий ривожланиш вазири
Мансаб даври
2007-йил 21-декабрдан – 2011-йил 14-февралгача
Ҳукумат бошлиғи Гуй Верҳофстадт
Йвес Летерме
Ҳерман Ван Ромпуй
Ўтмишдоши Арманд Де Деcкер
Вориси Оливиэр Частел
Шахсий маълумотлари
Таваллуди
Чарлес Йвес Жеан Гҳислаине Мичел

1975-йил 21-декабр (1975-12-21) (50 ёш)
Намур

Биографияси

Чарлес Мичел 1975-йил 21-декабрда Белгиянинг Валлон минтақасидаги Намур провинсиясининг пойтахти Намур шаҳрида Мартин ва Лоуисе Мичел оиласида туғилган, уларнинг биринчи ўғли Матҳиэу Мичел[фр] бўлган. 16 ёшида Чарлес Мичел „Жодоуанй ёш либерал ислоҳотчилари“ ташкилотига қўшилган[7]. 1992-йилдан 1999-йилгача ташкилот президенти бўлган ва 1994-йилда Валлон Брабант провинсияси бўйича маслаҳатчи этиб сайланган. 1998-йилда Брюсселдаги Франкофония эркин университети ва Амстердам университетининг ҳуқуқ факултетини тамомлаган, сўнг ҳуқуқшунос бўлган[8].

1999-йилда Вакиллар палатасига сайланган. 2000-йилда Чарлес Мичел Валлония ҳукуматида[эн] Ички ишлар вазири этиб тайинланди ва 25 ёшида Белгия тарихидаги энг ёш вазирга айланди[9]. Худди шу йили Вавр шаҳар кенгашига сайланган, 2004-йилда шаҳарсозлик бўйича маслаҳатчи, шунингдек, „Ислоҳотчилар“ ҳаракатининг матбуот котиби, 2006-йилда эса шаҳар мери бўлган. 2007-йилги парламент сайловлари натижаларига кўра Мишел Валон Брабантдан Вакиллар палатасига сайланди[10].

Шарлнинг отаси Луи Мишел Белгия ташқи ишлар вазири ва ривожланиш бўйича Европа комиссари (2004–2009) бўлган.

Ўзининг она тили бўлган франсуз тилидан ташқари, голланд ва инглиз тилларини ҳам билади[11].

2007-йил 21-декабрда Арманд Де Деcкер[эн] ўрнига ташқи ишлар вазири бўлди[12], кейинги иккита ҳукуматда бу лавозимни сақлаб қолди. 2010-йилги парламент сайловларида муваффақияцизликка учрагач, Чарлес Мичел партия президенти лавозимига номзод бўлди[13]. 2011-йил 28-январда ички сайловларда ғалаба қозонди ва вазирлик лавозимидан истеъфога чиқди[14][15].

2009-йилда Шарл Мишел Рим папаси Бенедикт ХВИ нинг презервативлар ОИТС тарқалишига ҳисса қўшиши ҳақидаги даъволаридан ҳайратда қолганини айтди ва унинг далилларини „ҳайратланарли“ деб атади[16].

2015-йил 11-июндан 14-июнгача Телфсда (Австрия) уюштирилган[эн] Билдерберг конференсиясида иштирок этди[17]. Бош вазирнинг Жамоатчилик билан алоқалар хизмати директори Фредериc Cаудериэрнинг сўзларига кўра, „биз учун ушбу таклиф Белгиядаги кўплаб хорижий инвесторларнинг иштирокчилар рўйхатини ҳисобга олган ҳолда қизиқишини акс эттиради“[18].

2018-йил январ ойида Россияга уч кунлик расмий ташриф билан келди. Ташриф „мулоқотга очиқлик“ шиори остида бўлиб ўтди[19].

2019-йил 2-июл куни Брюсселда бўлиб ўтган саммитда Европа Иттифоқининг 28 та давлати етакчилари Чарлес Мичелни Европа Кенгаши президенти этиб сайлади[20]. 2019-йил 1-декабрда Чарлес Мичел кейинги 2,5 йиллик вазифаларини бажаришга киришди.

2020-йилда Грузиядаги парламент инқирозини ҳал қилиш бўйича келишувини ишлаб чиқишда иштирок этди.

Мукофотлари

  • Леополд ордени 1-даражали гранд офицери (2014 йил 21-май)[21].
  • Леополд ИИ ордени буюк рицарининг хочи (2019-йил 23-июн)[22].
  • 1-даражали Княз Ярослав мудрий ордени (2021-йил 23-август, Украина) – давлатлараро ҳамкорликни мустаҳкамлаш, Украина мустақиллиги ва ҳудудий яхлитлигини қўллаб-қувватлашга қўшган улкан ҳиссаси учун[23].
  • 1-даражали „Буюк хизматлари учун“ ордени (2022-йил 23-август, Украина) – давлатлараро ҳамкорликни мустаҳкамлаш, Украинанинг давлат суверенитети ва ҳудудий яхлитлигини қўллаб-қувватлашга қўшган катта ҳиссаси учун[24].

Манбалар

  1. ↑ „Чарлес Мичел оффиcиэллемент cандидат à ла прéсиденcе ду МР“. Ле Виф (13-декабр]] 2010).
  2. ↑ „20-март] 2008 – Роял Ордерс. Говернмент – Дисмиссалс – Аппоинтменц“] (Дутч, Френч) 3–4. Тҳе Белгиан Оффиcиал Жоурнал (21-март]] 2008). Қаралди: 30-март]] 2008.
  3. ↑ „Лес дécларатионс ду папе сур ле прéсерватиф соус ле феу ду парлемент“. 7сур7.бе (25-март]] 2009).
  4. ↑ „Дит wарен де жонгсте эн де оудсте ээрсте министерс ван онс ланд“. Ҳет Беланг ван Лимбург. 8-октябр 2014
  5. ↑ „Мичел вс. Рейндерс: wааром де МР элке кеэр wат андерс зегт“. Де Морген (27-июн]] 2014).
  6. ↑ „БИОГРАФИЭ. Чарлес Мичел wордт жонгсте премиэр уит Белгисче гесчиэденис“. ʻʻДе Стандаардʻʻ. 7-октябр]] 2014
  7. ↑ „Чарлес Мичел, ун жеуне Премиэр министре либéрал поур ла Белгиқуэ“. Л'Эхпресс (2014-йил 7-октябр). 2014-йил 11-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 11-октябр.
  8. ↑ „Биограпҳиэ де Чарлес Мичел“. 7сур7.бе (2008-йил 20-март). 2014-йил 11-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 11-октябр.
  9. ↑ „Чарлес Мичел оффиcиэллемент cандидат à ла прéсиденcе ду МР“. Ле Виф (2010-йил 13-декабр). 2015-йил 1-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 11-октябр.
  10. ↑ „Ле CВ де Чарлес Мичел“. Рéфéренcе. 2014-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 11-октябр.
  11. ↑ БЕЛГА. „МР: Чарлес Мичел а прис ла релèве де Дидиэр Рейндерс à ла тêте ду Моувемент“ (фр). Ла Либре.бе. 2022-йил 19-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 19-май.
  12. ↑ „Чарлес Мичел. Министер ван Онтwиккелингссаменwеркинг“. Белгиан Пресиденcй оф тҳе Cоунcил оф тҳе Эуропеан Унион. 2015-йил 20-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 19-июн.
  13. ↑ „Чарлес Мичел оффиcиэллемент cандидат à ла прéсиденcе ду МР“. Ле Виф (2010-йил 13-декабр). 2015-йил 1-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 11-октябр.
  14. ↑ „Мичел вс. Рейндерс: wааром де МР элке кеэр wат андерс зегт“. Де Морген (2014-йил 27-июн). 2014-йил 20-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 11-октябр.
  15. ↑ „Чарлес Мичел ноувеау прéсидент ду МР“. 7сур7.бе (2011-йил 28-январ). 2014-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 11-октябр.
  16. ↑ „Лес дécларатионс ду папе сур ле прéсерватиф соус ле феу ду парлемент“. 7сур7.бе. 2018-йил 24-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 11-октябр.
  17. ↑ „Партиcипанц. Билдерберг Меэтинг 2015“. Бильдербергский клуб. 2016-йил 2-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 19-июн.
  18. ↑ „Билдерберг 2015: "Реплаcер ла Белгиқуэ сур ла cарте дес инвестиссеурс"“. РТБФ (2015-йил 9-июн). 2015-йил 13-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 19-июн.
  19. ↑ Шарл Мишел в России: я там бил, и всё правда (Wайбаcк Мачине сайтида 2021-11-27 санасида архивланган) ИноСМИ, 1 февраля 2018 года
  20. ↑ Вибралис. Кто станет управлят Евросоюзом в ближайшеэ время (Wайбаcк Мачине сайтида 2023-10-09 санасида архивланган) Новая газета, 17 июля 2019 года
  21. ↑ „Конинклижк беслуит ван 21 меи 2014“. Министерство юстиции Бельгии (2014-йил 21-май). 2020-йил 9-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 7-август.
  22. ↑ Конинклижк Беслуит ван 23 жуни 2019
  23. ↑ „Указ Президента Украины от 23 августа 2021 года № 394/2021 «О награждении Ш. Мишеля орденом князя Ярослава Мудрого»“. 2022-йил 9-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 24-август.
  24. ↑ „Указ Президента України № 595/2022 від 23 серпня 2022 року «Про відзначення державними нагородами України»“. 2022-йил 29-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 29-август.