Chevrolet Master
Чевролет Мастер ва Мастер Делухе - 1933-йилги Мастер Эагле ўрнига Чевролет томонидан 1933—1942-йилларда ишлаб чиқарилган. Америка йўловчи автомобиллари ҳисобланади. Бу ўша пайтда Чевролет қаторидаги қимматроқ модел эди. Стандард Мерcурй 1933-1937 йиллар оралиғида ҳамёнбоп маҳсулотни тақдим этди[1]. Ушбу авлоддан бошлаб, барча ГМ автомобиллари Харли Эрл бошчилигидаги Санъат ва ранг бўлими натижасида корпоратив кўринишга эга бўлди[1]. 1940-йилдан бошлаб Мастер Делухе асосидаги қимматроқ версия Спеcиал Делухе деб номланган эди. Янгиланган корпоратив кўриниш панжарали жабҳанинг орқасида яширин радиаторни тақдим этган эди.
Бу Япония императорлик ҳукумати томонидан ўзлаштирилгунга қадар компаниянинг Осака шаҳридаги заводида йиғилган ва Японияга йиқитилган тўпламларда экспорт қилинган охирги Чевролет эди. Тоёта ўзининг Тоёта АА деб номланган седанини яратишга қарор қилганида, Мастер қисмларга ажратилди ва Тоёта ўз автомобилларини қандай қилиб ишлаб чиқарилиши кераклигини аниқлаш учун текширилди[2][3]. 1925-йил май ойида Ню-Жерси штатининг Блоомфилд шаҳридаги Чевролет Эхпорт Бохинг заводи аввалги эгасидан ўзгартирилди, ва у ерда Чевролет, Понтиаc, Олдсмобиле, Буиcк ва Cадиллаc каби енгил автомобиллари ҳамда Чевролет ва ГМC юк машиналари қисмлари қутиларга солинган ва темир йўл орқали жўнатилган эди. Чет элдаги ГМ йиғиш заводлари учун Ню-Жерси штатидаги Wеэҳаwкен доcкларига[1]. Ишқибозлар сони жуда ҳам кўпайиб кетган.
Модел йиллари
Магистр номи бир неча хил версияларда ишлатилган ва серия номи ҳар йили ўзгартирилган. 1933-йилдан бошлаб тўрт эшикли очиқ кабриолет энди таклиф этилмайдиган бўлди.
1933-йил (CА серияси)
1933-йилги CА серияси “Бургут” сифатида ишлаб чиқарила бошланди. Бироқ 1933-йилги Стандарт модели (Сериэс CC) тақдим этилгандан сўнг, модел йилининг ўртасида “Мастер” деб ўзгартирилди. Исм устага ўзгартирилганда, Бургутга бир нечта ўзгаришлар киритилди. Энг осон ажратиб турадиган хусусият бу олд эшик қанотлари ойналари ва пастга тушадиган деразалар орасидаги устун ҳисобланади. Эаглеъда бу икки ойна орасидаги бўлувчи дераза пастга тушганда пастга тушади. Мастерда эса бу ажратувчи собит қолади ва кетмайди. Бу эса инсонларни эҳтиёжидан келиб чиққан.
1934-йил (ДА серияси)
ДА Мастер серияси 112 ин (2,844.8 мм) ғилдирак базасини таклиф қилди. Бу арзонроқ стандарт ғилдирак базаси билан фарқни 5 ин (127.0 мм) га оширди. 206 cу ин (3,380 cc) нинг такомиллаштирилган версияси томонидан қувватланади. „Стовеболт“ олти силиндрли двигател, ҳозир 80 ҳп (60 кW) дона ишлаб чиқарилмоқда. Мустақил олд суспензия ГМ томонидан " Кнеэ-Аcтион " деб номланган бўлиб, орқа қўллар ва спирал булоқлардан ҳам фойдаланганлар.
1935-йил (ЭА ва ЭД сериялари)
Уста янги „Туррет Топ“ қуриш усулидан фойдаланган ҳолда қайта лойиҳалашдан ўтди. Бу бутунлай корпуснинг конструкциясида ишлатиладиган пўлатдан иборат бўлиб, бу ўз навбатида томни ўз ичига олади ва ёғочи корпус ёки шасси қурилишида умуман ишлатилмайди[4].
1936-йил (ФА ва ФД сериялари)
Чевролет Арт Деcо деб номланган янги ва замонавий кўринишга эга бўлишга интилаётгани сабабли барча Чевролет янгилангандан сўнг соддалаштирилган кўринишга эга бўлди ва бу кўринишда корпуслар Понтиаc Делухе билан бўлишганлиги бизга аён бўлди.
| Тана услублари[5] | Стандарт: 4др Седан, 4др Спорт Седан, 2др Тренер, 2др Тоwн Седан, 2др Cоупе (5w)
Мастер Делухе: 4др Седан, 4др Спорт Седан, 2др Мураббий, 2др Тоwн Седан, 2др Cоупе (5w), 2др Спорт Cоупе-4п (3W), |
| Поwертраин[6] | Двигател: бошдаги валф, 79 от кучи, Олти силиндрли, 3,3125 дюймли тешиги 4 дюймли, Картернинг битта пастга тортувчи карбüратöр
Трансмиссия: 3 поғонали механик, доимий тўрли, полга ўтишли, |
| Ўлчамлари | Ғилдирак базаси: 109 дюйм (стандарт), 113 дюйм (Мастер Делухе) |
1937-йил (ГА ва ГБ сериялари)
Мастер энди арзонроқ стандарт олтитани алмаштирди, юқорироқ Мастер Делухе ускуна эса диапазонни юқорига кўтарди. Ташқи фарқлаш кесиш ва жиҳозлар билан чекланган бўлса-да, бу Мастер Делухе мустақил олдинги суспензияни тақдим этди. Мастер эса баргли камонларда олд ўқни сақлаб қолди.Бу эса ўз навбатида яхши ишлаб чиқарилган.
| Тана услублари[7] | Мастер: 4др Седан, 4др Спорт Седан, 2др Cоач, 2др Тоwн Седани, 2др Бусинесс Cоупе, 2др Cабриолет-4п
Мастер Делухе: 4др Седан, 4др Спорт Седан, 2др Cоач, 2др Тоwн Седани, 2др Бусинесс Cоупе, 2др Спорт Cоупе-4п, |
| Қувват ўтказгич | Двигател: бошидаги валф, 85 от кучи, Олти силиндрли, 3,5 дюймли 3,75 дюймли зарбли, Картернинг битта пастга тортувчи карбüратöрü
Трансмиссия: 3 поғонали механик, Сйнcро-Меш, полга ўтиш, Силент иккинчи тезлик. |
| Ўлчамлари | Ғилдирак базаси : 112,25 дюйм |
1938-йил (ҲА ва ҲБ сериялари)
Мастер (ҲБ) ва Мастер Делухе (ҲА) яхши сотилди, мос равишда 162 430 ва 302 728 кабилар[8].
| Тана услублари[9] | Мастер: 4др Седан, 4др Спорт Седан, 2др Cоач, 2др Тоwн Седани, 2др Бусинесс Cоупе, 2др Cабриолет-4п
Мастер Делухе: 4др Седан, 4др Спорт Седан, 2др Cоач, 2др Тоwн Седани, 2др Бусинесс Cоупе, 2др Спорт Cоупе-4п, |
| Қувват ўтказгич | Двигател: бошидаги валф, 85 от кучи, Олти силиндрли, 3,5 дюймли 3,75 дюймли зарбли, Картернинг битта пастга тортувчи карбüратöрü
Трансмиссия: 3 поғонали механик, Сйнcро-Меш, полга ўтиш, Силент иккинчи тезлик. |
| Ўлчамлари | Ғилдирак базаси : 112,25 дюйм |
1939-йил (ЖА ва ЖБ сериялари)
Уста 1939-йилда қайтиб келди. Мастер Делухе энди ЖА эди, асосий модел эса Мастер 85 (ЖБ) деб ўзгартирилди. Биринчи марта стансия вагони таклиф эди, гарчи унинг қурилиши Мид Статес Бодй Cорп бўлсада буни амлга оширишди.[10]
| Тана услублари[11] | Мастер 85 : 4др Спорт Седан, 2др Тренер, 2др Бусинесс Cоупе, Статион Wагон
Мастер Делухе: 4др Спорт седан, 2др мураббий, 2др бизнес купе, 2др тўрт йўловчилик купе, стансия вагони |
| Қувват ўтказгич | Двигател: бошидаги валф, 85 от кучи, Олти силиндрли, 3,5 дюймли 3,75 дюймли зарбли, Картернинг битта пастга тортувчи карбüратöрü
Трансмиссия: 3 поғонали механик, Сйнcро-Меш, полни силжитиш, вакуум ёрдамида устунни алмаштириш ихтиёрий |
| Ўлчамлари | Ғилдирак базаси : 112,25 дюйм |
1940-йил (КА ва КБ сериялари)
Мастер Мастер 85 (КБ) ва янада юқори даражадаги „Мастер Делухе“ (КА) моделида мавжуд бўлишда давом этди. Бундан ҳам яхшироқ жиҳозланган „Спеcиал Делухе“ 1940-йилда пайдо бўлди. Шу каби моделдаги автомобиллар онини кўпайтириш керак.
| Тана услублари[12] | Мастер 85 : 4др Спорт Седан, 2др Тоwн Седан, 2др Бусинесс Cоупе, Статион Wагон
Мастер Делухе: 4др Спорт Седан, 2др Тоwн Седани, 2др Бусинесс Cоупе, 2др Тўрт Йўловчили купе Махсус люкс: 4др Спорт Седан, 2др Тоwн Седан, 2др Бусинесс Cоупе, 2др Тўрт йўловчили купе, Кабриолет, Статион Wагон |
| Қувват ўтказгич | Двигател: бошидаги валф, 84,5 от кучи, Олти силиндрли, 3,5 дюймли 3,75 дюймли зарбли, Картернинг битта пастга тортувчи карбüратöрü
Трансмиссия: 3 поғонали механик, Сйнcро-Меш, устунли силжиш |
| Ўлчамлари | Ғилдирак базаси: 113 дюйм
Умумий узунлик: 192,25 дюйм (шу жумладан бамперлар) |
-
1933-йил Чевролет CА седани
-
1934-йил Мастер Седан
-
1935-йил Мастер Седан
-
1936-йил Чевролет седани
-
1937-йил Мастер Делухе
-
1938-йил Чевролет Мастер Делухе седани
-
1939-йил Чевролет Мастер Делухе Тоwн Седани
-
1941-йил Чевролет Мастер Делухе купеси
Юк машиналари ва автобуслар
Бу Чевролет йўловчи купелари ва седанлари билан бир хил кўринишга эга бўлган ва АК серияли юк машиналари билан алмаштирилган юк машиналари ва ўрта юк машиналарининг охирги серияси ҳисобланади. Биринчи юк машинаси танаси услуби 1918-йилда Чевролет Сериэс 490 сифатида Форд Модел ТТ томонидан қўлланиладиган бир хил ёндашувдан фойдаланган ҳолда тақдим этилган. Ҳар йили Чевролет серияси тақдим этиладиган бўлди, шасси ҳам юк карёласи корпуси услубида мавжуд эди[13]. Бунинг учун албатта машина механизмини синчиклаб ўрганиб чиқиш керак.
-
1937-йил Чевролет CГ шассиси-капоқ, учинчи томон фургон кузовли.
-
1940-йил ГМC юк машинаси завод кабинаси билан.
-
1930-йил Чевролет тижорат юк машинаси учинчи томон кабинаси билан.
-
Чевролет Cаррялл шаҳар атрофи
-
1939-йил Чевролет автобуси
Яна қаранг
- 1937-йил Cадиллаc серияси 70
- 1937-йил ЛаСалле серияси 37-50
- 1937-йил Олдсмобиле Л-серияси
- 1937-йил Буиcк серияси 80
- 1937-йил Понтиак
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Кимес, Беверлй. Стандард cаталог оф Америcан Cарс 1805–1942, тҳирд, Краусе публиcатионс, 1996 — 283–302-бет. ИСБН 0-87341-478-0.
- ↑ Сапиэнза. „Тоёта АА: Меэт тҳе Wорлд'с Олдест Тоёта“. Аутос Чеат Шеэт (20-март 2017-йил). 2018-йил 7-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 8-август 2017-йил.
- ↑ Масон, Марк. Америcан Мултинатионалс анд Жапан: Тҳе Политиcал Эcономй оф Жапанесе Cапитал Cонтролс, 1899-1980. Ҳарвард Унив Асиа Cентер, 2-сентабр 1992-йил. ИСБН 9780674026308. Қаралди: 2-сентабр 2018-йил.
- ↑ Гуннелл, Жоҳн. Стандард Cаталог оф Чевролет, 1912-2003: 90 Еарс оф Ҳисторй, 18-ноябр 2011-йил. ИСБН 9781440230516. [сайт ишламайди]
- ↑ „Тҳе Олд Cар Мануал Прожеcт Брочуре Cоллеcтион“. олдcарброчурес.орг. Қаралди: 24-август 2022-йил.
- ↑ „Тҳе Олд Cар Мануал Прожеcт Брочуре Cоллеcтион“. олдcарброчурес.орг. Қаралди: 24-август 2022-йил.
- ↑ „Тҳе Олд Cар Мануал Прожеcт Брочуре Cоллеcтион“. олдcарброчурес.орг. Қаралди: 24-август 2022-йил.
- ↑ „1938 Чевролет Мастер анд Мастер ДеЛухе“. Ҳоw Стуфф Wоркс. 20-июл 2012-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 4-январ 2013-йил.
- ↑ „Тҳе Олд Cар Мануал Прожеcт Брочуре Cоллеcтион“. олдcарброчурес.орг. Қаралди: 24-август 2022-йил.
- ↑ Один, Л.C. Wорлд ин Мотион 1939, Тҳе wҳоле оф тҳе еар'с аутомобиле продуcтион. Белведере Публишинг, 2015. АСИН: Б00ЗЛН91ЗГ.
- ↑ „Ҳот Cарс“. www.лов2хлр8.но. Қаралди: 4-август 2022-йил.
- ↑ „1940 Чевролет“. www.лов2хлр8.но.
- ↑ „Тҳе фирст Чевролет Труcк“. Ливе Абоут.cом. Дотдаш. 2022-йил 3-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 18-май 2021-йил.
Ҳаволалар
- Сеcондчанcегараге.cом сайтида магистратура тарихи (Wайбаcк Мачине сайтида 2021-06-27 санасида архивланган)
- ГМ Ҳеритаге Cентер 1938 Чевролет Мастер