Choryorlar

Choryorlar, Chahoryor (forscha chahor (‘to‘rt’) va yor (‘do‘st’) so‘zlaridan tuzilgan atama) — Muhammad vafotidan keyin arab xalifaligida hokimiyat tepasida turgan dastlabki 4 xalifa (Abu Bakr, Umar, Usmon, Ali). Bu xalifalarni Choryorlar deb atash Eron, Afgʻoniston va O’rta Osiyodagi oddiy dindorlar orasida rasm boʻlgan. Choryorlar arab tilidagi diniy manbalarda „xulafo ar-roshidin“ („toʻgʻri yoʻldan borgan xalifalar“) nomi bilan tilga olinadi. Choryorlar xalifalikni boshqarish va kengaytirish, qoʻshni yerlarni fath etib islom bayrogʻi ostida birlashtirishga rahnamolik qilgan hukmdorlardir. Musulmonlar Choryorlarni „paygʻambar noiblari“ hisoblaydilar. Islom anʼanasida Choryorlar hukmronlik davri islomning oltin asri deb yuritiladi. Bu davr 30 yil boʻlgan. Choryorlar zamonida Paygʻambar boshlab bergan futuhotlar oxiriga yetkazilgan, davlat qurilishi mukammal boʻlgan, islom yetib borgan oʻlkalarda barqarorlik oʻrnatilgan.