Datin jangi
Датин жанги (арабча: داثن)[2][3] – 634-йилнинг феврал ойида, Араб–Византия урушлари даврида Рошидун халифалиги ҳамда Византия империяси ўртасида кечган жанг[4].
| Датин жанги | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Араб–Византия урушларининг бир қисми | |||||||
| |||||||
| Қўмондонлар | |||||||
| Рошидун халифалиги | Византия империяси
| ||||||
| Кучлар | |||||||
| 8,000 | мусулмонлардан сон жиҳатдан устун | ||||||
Жанг Ғазо атрофида бўлган бир қатор араб юришларидан сўнг юз берган. Византия қўмондони (дух ва кандидатус) Сергиус қўшинларининг камлиги сабабли кичик бир аскарлардан иборат гуруҳ тўплади ва бу отлиқларни Cаэсареа базасидан 125 километр жанубда жойлашган Ғазо атрофига юборди. Шундан сўнг, араб қўшинига қарши юриш қилди, араб қўшини сон жиҳатидан улардан устун бўлиб[5], унга Амр ибн ал-Ос бошчилик қиларди[6][7]. Қарама-қарши кучлар 4-феврал куни Ғазодан унча узоқ бўлмаган Датин қишлоғида учрашди[4][8]. Византияликлар мағлуб бўлишди ва cандидатус Сергиус қўшинининг 300 нафар аскари билан бирга ўлдириб юборилди[4][9]. Жангда, шунингдек, 4000 маҳаллий аҳоли ҳалок бўлган (асл нашрда бу рақам 40 000 деб келтирилган).
Манбалар
- ↑ Каэги 1992, с. 93.
- ↑ Ле Странге 1890.
- ↑ Вариант формс оф тҳе наме инcлуде ал-Дāтҳинаҳ, ал-Дабийяҳ анд ал-Дāбияҳ; ал-Табари, п. 108 & н. 587
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Каэги 1992.
- ↑ Каэги, п. 93, спеcулатед тҳат тҳе Араб армй май ҳаве нумберед „море тҳан оне тҳоусанд, перҳапс доубле ор трипле тҳат.“
- ↑ Ал-Табари, п. 108
- ↑ Cраwфорд 2014.
- ↑ "Эхтраcт, " пп. 18-19
- ↑ Ал-Табари, п. 108, анд ал-Баладҳури, пп. 167-68, до нот наме тҳе Бйзантине cоммандер, реферринг то ҳим онлй бй тҳе генерал ранк оф патриcиан (баṭрīқ).
Адабиётлар
- Ал-Баладҳури, Аҳмад ибн Жабир. Тҳе Оригинс оф тҳе Исламиc Стате, Парт И. Транс. Пҳилип Кҳури Ҳитти. Неw Ёрк: Cолумбиа Университй, 1916.
- „Эхтраcт фром а Чрониcле Cомпосед абоут АД 640.“ Тҳе Севентҳ Cентурй ин тҳе Wест-Сйриан Чрониcлес. Транс. Андреw Палмер. Ливерпоол: Ливерпоол Университй Пресс, 1993. ИСБН 0-85323-238-5
- Каэги, Wалтер Э.. Бйзантиум анд тҳе эарлй Исламиc cонқуэсц. Cамбридге, УК: Cамбридге Университй Пресс, 1992. ИСБН 0-521-41172-6.
- Ле Странге, Гуй. Палестине Ундер тҳе Мослем: А Десcриптион оф Сйриа анд тҳе Ҳолй Ланд, Фром А.Д. 650 то 1500. Лондон: А. П. Wатт, 1890.
- Ал-Табари, Абу Жаъфар Муҳаммад ибн Жарир. Тҳе Ҳисторй оф ал-Табари, Волуме ХИ: Тҳе Чалленге то тҳе Эмпирес. Транс. Кҳалид Яҳя Бланкиншип. Эд. Эҳсан Яр-Шатер. Албанй, НЙ: Стате Университй оф Неw Ёрк Пресс, 1993. ИСБН 0-7914-0851-5
- Тҳеопҳанес тҳе Cонфессор. Тҳе Чрониcле оф Тҳеопҳанес. Эд. анд транс. Ҳаррй Туртледове. Пҳиладелпҳиа: Университй оф Пеннсйлваниа Пресс, 1982. ИСБН 0-8122-1128-6
- Cраwфорд, Петер. Тҳе Wар оф тҳе Тҳреэ Годс: Романс, Персианс, анд тҳе Рисе оф Ислам. Неw Ёрк: Скйҳорсе Публишинг, 2014. ИСБН 978-1629145129.