Debo
Дебо ("девбоф" – дев тоъқиган мато) – турли рангда товланувчи ҳарир ипак мато[1][2]. Хитойда тоъқилган нави (Дебои Чин) машҳур боълган. “Мунтаҳал-араб”да Дебони тоъқиш сиррини Сулаймон пайгъамбар девлардан оърганганлиги ҳақида маълумот берилган. “Тарихи анбиё ва ҳукамо”да Мусо алайҳиссаломнинг ёши саксонга борганда “Таврот” лавҳларини Дебога оъраб, сандиқ ичига солганлиги ҳамда бу сандиқни асрашни Ҳорунга топширганлиги ҳақида соъз юритилади. “Тарихи мулуки Ажам”да Хусрав Парвизнинг подшоҳлик шавкатининг нишоналаридан бири сифатида Дебодан тоъқилган гилам ҳақида маълумот берилган[3][4][5].
Алишер Навоийнинг г'азалларидан бирида ҳам "дебо" со'зи қо'лланган:
Бемалоҳат хоъбким дебо кияр бор уйлаким,
Маъни оългъай чошнисизлик анга паргор лафз.
(“Бадоэъ ул-васат”, 285-гъазал)[6]
Манбалар
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |