Дискография — нашр этилган овоз ёзувларини ўрганиш ва каталоглаш бўлиб, кўпинча муайян ижодкорлар ёки аниқ белгиланган мусиқа жанрлари доирасида амалга оширилади. Унда келтирилган ма’лумотларнинг аниқ таркиби дискографиянинг тури ва кўламига қараб фарқланади. Бироқ, дискография ёзувида одатда қуйидаги тафсилотлар келтирилади: ижодкорларнинг исмлари, овоз ёзилган вақт ва жой, ижро этилган асарнинг номи, чиқарилган саналари, мусиқа рейтингларидаги ўринлари ва сотув кўрсаткичлари[1].

Дискография индивидуал ижрочи, гуруҳ ёки оркестрнинг ёзувлар каталогига ҳам тегишли бўлиши мумкин. У сессиёграфиядан фарқланади, чунки сессиёграфия ёзув сессияларининг каталоги ҳисобланади. Бу икки тушунча ба’зан чалкаштирилади, айниқса жазз мусиқасида, чунки жазз ёзувларининг аниқ чиқарилиш саналарини аниқлаш кўпинча қийин бўлади ва ижрочининг каталогини тартибга солиш учун сессия саналари қўлланилади.

Дискографиянинг янги, замонавий та’рифи ижрочи ёки бастакорнинг бир бутун ижодий мероси сифатида қараладиган мусиқа ёзувлари тўпламини англатади. Мисол учун, бирор ижрочининг барча студия албомларини жамланмаси уларнинг дискографияси деб ҳисобланиши мумкин.

„Дискография“ атамаси 1930-йилларда жазз ёзувларини йиғувчилар томонидан оммалаштирилган. Жазз мухлислари жазз ёзувлари қачон яратилганлиги ва мусиқани ижро этишда қайси мусиқачилар иштирок этганлиги ҳақида изланишлар олиб бориб, ўзлари дискографиялар нашр этдилар, чунки ўша пайтда овоз ёзиш компаниялари бу маълумотни ёзув касеталарига киритмас эди. Дастлабки жазз дискографияларидан иккитаси Ҳилтон Счлеман (Рҳйтҳм он Реcорд) ва Чарлес Делаунайга (Ҳот Дисcограпҳй) тегишли эди[2].

Ижрочининг пианино рулонлари тўплами „роллография“ деб аталади[3].

Манбалар

  1. ↑ Рой Шукер. Оммабоп мусиқа: асосий тушунчалар. Роутледге, 2005.
  2. ↑ Жон Шепард ва бошқалар. Дунёнинг машҳур мусиқаси cонтинуум энсиклопедияси. Cонтинуум, 2003.
  3. ↑ Сади, Стенли; Тйррелл, Жон (2001). „Роллография“. Мусиқа ва мусиқачиларнинг янги Грове луғати (2-нашр). Лондон: Макмиллан.