Dmitriy Prokoshkin
Бу мақолада манбалар <реф></реф> тегларига олинмаган ёки умуман кўрсатилмаган. |
Дмитрий Антонович Прокошкин (1903-1988) – совет металлурги, профессор (1939), техника фанлари доктори (1939), РСФСРда хизмат кўрсатган фан ва техника арбоби (1956), Москва олий техника мактаби ректори. Н. Э. Бауман (1954 – 1959-йиллар). Ота Ю. Д.Прокошкина(1929 −1997) – совет ва рус физиги, элементар зарралар физикаси соҳасидаги мутахассис,СССР Фанлар академияси ва Россия Фанлар академиясининг академиги. Д. А. Прокошкин 1903-йил 14-октябрда Наскафтим қишлоғида (ҳозирги Пенза вилоятининг Шемишейский тумани) дурадгор оиласида туғилган. 1921-йилда Россиянинг марказий қисмидаги оғир ижтимоий-иқтисодий вазият туфайли Д. А. Прокошкинлар оиласи Туркистонга кўчиб ўтади, у ерда Д. А. Прокошкин Тошкентдаги Туркистон давлат университетига ўқишга киради, сўнгра Москва кончилик академиясида (МГА) ўқишни давом эттиради.1930-йилда Москва давлат университетини тугатгандан сўнг, у ўша йили Москва давлат университетининг қора металлар металлургия факултети негизида ташкил этилган Москва пўлат институтида аспирантурада қолди.1931-1932 йилларда Д. А. Прокошкин Ленинградга Қизил Армия Ҳарбий-техника академиясининг артиллерия бўлимида махсус тайёргарликдан ўтиш учун юборилган. 1932—1947 – йилларда Москва пўлат институтида ишлаган, 1936-йилда техника фанлари бўйича номзодлик диссертациясини ҳимоя қилган, 1940—1947-йилларда кафедра мудири бўлган. 1947-1954 йилларда – Политехника университетлари Бош бошқармаси бошлиғи ва СССР Олий таълим вазирлиги ҳай’ати аъзоси. 1954-йилдан бери Д. А. Прокошкин Москва олий техник мактабида ишлайди. 1954-йилдан 1959-йилгача Москва олий техник мактабининг ректори; Шу билан бирга, Д. А. Прокошкин номидаги Металлургия институти лаборатория мудири эди. А. А. Байкова СССР Фанлар академияси. Асосий илмий ишлар металлар ва қотишмаларга термик ва кимёвий-термик ишлов бериш ҳамда янги пўлатлар олиш муаммоларига бағишланган. Д. А. Прокошкин янги илмий йўналишларнинг асосчиларидан бири – металларни термомеханик ва ион-плазма билан қайта ишлаш. Д. А. Прокошкин томонидан олиб борилган табиий қотишма рудалари бўйича тадқиқотлар 1939-йилда Оренбург вилоятида Орско-Халиловский металлургия заводини қуриш учун кучли далил бўлди. Улуг 'Ватан уруши йилларида у узоқ масофали қуроллар ва бетон тешувчи қобиқлар учун юқори портловчи парчаланиш чиғаноқлари учун махсус пўлат ва иссиқлик билан ишлов бериш технологиясини яратишда иштирок этган. Натижада, денгиз кучларининг 12 ва 14 дюймли зирҳли ва пастки тешувчи снарядлари Крупп зирҳ плиталарини муваффақиятли тешиб кема ичида портлади. У қаттиқ ва газсимон муҳитда эриган сиянид тузларида асбобларни қотириш усулини ишлаб чиқди, бу эса асбобларнинг (бурғулаш, райба, шаклли кесгич ва бошқалар) чидамлилигини ошириш имконини берди. Давлат мудофаа қўмитасининг 1943-йил 16-октябрдаги фармони билан ушбу усул мамлакатдаги 104 та заводда жорий этилган. Урушдан кейинги йилларда Д. А. Прокошкин нурли оқим ёрдамида ҳимоя қопламаларини қўллаш усулини (Б. Н. Арзамасов билан биргаликда, 1961), шунингдек, булоқларни ишлаб чиқаришда ишлатиладиган юқори ҳароратли термомеханик ишлов бериш усулини (1964) ишлаб чиқди. ЗИЛ юк машиналари учун. Никелсиз хром-марганец-алюминий остенитик пўлатларни яратди. У металларга ўзаро диффузия ва кимёвий-термик ишлов бериш жараёнида структура ҳосил бўлиш қонуниятларини ўрнатди. У қотишмаларни таҳлил қилиш ва фазалар диаграммаларини тузиш учун оригинал термал диффузия усулини ишлаб чиқди ва диффузиянинг гомологик қонунини ўрнатди. Ўтга чидамли металлардан қотишмалар яратиш бўйича фундаментал тадқиқотлар олиб борди. СССР Олий таълим вазирлигида ишлаб, Москва олий техника билим юрти ректори сифатида мамлакатда олий техника таълимини ривожлантиришга катта эътибор берди. У Челябинск, Красноярск, Рязан ва бошқа шаҳарларда уруш натижасида вайрон бўлган университетларни тиклашда ва янги ўқув муассасаларини яратишда иштирок этди. МВТУда саноат корхоналарида кечки (1956) ва 3 та филиал факултетларини ташкил этди, Измаиловода энергетика факултети биноси ва ётоқхоналар мажмуасини қуришни бошлади. Танланган асарлар: Элементларнинг қаттиқ темирга тарқалиши: пўлатни тозалашнинг кимёвий ва термал усуллари. – М.; Л., 1938-йил. Ниобий қотишмалари. – М.,1964 (ҳаммуаллиф) Павел Петрович Аносов:(1799-1851). – М.,1971-йил. Металлларга кимёвий-термик ишлов бериш – карбонитация: [Монография]. – М., 1984 й