Доминантлик (лотинча доминанс — ҳукмрон, устун) — аллелларнинг гомо ва гетерозигота ҳолатларида белгиларнинг фенотипик намоён бўлиши. Ген аллелларининг ўзаро муносабат шакли Доминантликда бир аллел бошқа аллел устидан тўлиқ (тўлиқ Доминантлик) ёки тўлиқсиз (чала Доминантлик) устунлик қилади. „Доминантлик“ тушунчасини генетика фанига Г. Мендел киритган. Доминантлик қилувчи аллеллар (генлар) катта ҳарфлар (А, В), рецессив аллеллар кичик ҳарфлар (а, в) билан ифодаланади. Организмлар генетипида доминант генларнинг йиғилиши кўпчилик ҳолларда ҳаётчанликни оширишга, хўжалик жиҳатдан қимматли белгиларни яхшилашга имкон беради. Доминантлик тиббиёт ва қишлоқ хўжалигида муҳим аҳамиятга эга.

Адабиёт

  • ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил