Дорийлар — Юнонистоннинг тўрт асосий қабилаларидан бири. Мил. ав. ХИИ асрда Шим. ва Ўрта Юнонистондан Пелопоннеснинг жан.-ғарбига (Арголида, Мессения, Лакония), кейинчалик Родос, Крит, Кос о.лари ва Кичик Осиё (Книд) ҳамда Жан. Италия, Сицилиянинг турли жойларига бориб ўрнашганлар. Д. деҳқончилик ва чорвачилик билан шуғулланган. Пелопоннесда Д. ҳукмрон элат бўлган, и. ч.да қуллар меҳнатидан фойдаланилган, давлат вужудга келган. Д. бошқа юнон қабилаларидан ўзининг ҳарбий интизоми, барқарор уруғчилик урф-одатлари, мағрурликлари ва оддий ҳаёт тарзи билан ажралиб турган. Булар Спарта ақли учун хос бўлган. Д. шеваси адабий тил ҳисобланган. Маданият соҳасида Д. бошқа юнон қабилаларидан, айниқса ионияликлардан анча ортда қолганлар. Д. яшаган ҳудудларда йирик қулдорлик давлатлари вужудга келган.

Адабиёт

  • ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил